Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حیف است حرف عشق ز ما نشنود کسیبوی گل از نسیم صبا نشنود کسی
Qəzəl 6924تیغ تو در نیام کند قطع زندگیاز آب ایستاده که دید این برندگی؟
Qəzəl 6931چند از بهار عشق قناعت به خس کنی؟در آشیانه عیش به یاد قفس کنی
Qəzəl 6937هرگاه رخ ز باده عرقناک می کنیهر سینه ای که هست ز دل پاک می کنی
Qəzəl 6940لنگر درین خراب برای چه می کنی؟در راه سیل خواب برای چه میکنی؟
Qəzəl 6944چندان به خضر ساز که از خود بدر شویکز خود برون چو خیمه زدی راهبر شوی
Qəzəl 6955زنهار دل خویش به عالم نگذاریاین عیسی جان بخش به مریم نگذاری
Qəzəl 6961با زلف تو دم می زند از نافه گشاییبی شرمی مشک است ز مادر بخطایی!
Qəzəl 6963خرابم کرده چشم نیم مستیکه دارد همچو مژگان پیشدستی
Qəzəl 6965هوا را گر به فرمان کرده باشیدو صد بتخانه ویران کرده باشی
Qəzəl 6966به روی گرم اگر تابنده باشیچراغ مردم بیننده باشی
Qəzəl 6977آن را که نیست قسمت از روزی خداییدایم گرسنه چشم است چون کاسه گدایی
Qəzəl 6980دلفروزست جام خاموشیما و عیش مدام خاموشی
Qəzəl 6982ورق تا نگردانده باد خزانیغنیمت شمر نوبهار جوانی
Qəzəl 6986در نظر هر که داد عشق تواش سروریملک سلیمان بود حلقه انگشتری
Qəzəl 6988حرف آن لب در میان افکندهایشور محشر در جهان افکندهای
Qəzəl 6993با دختر رز دگر نشستیپیمان خدای را شکستی
Qəzəl 6994رویی به طراوت قمر داریچشمی ز ستاره شوختر داری
Pərakəndə şeir 1برازنده تاج و تخت و کلاهخدیو جوان بخت عباس شاه
Qəsidə 4عقل ضعیف خویش نگه دار از شرابدر زیر بال موج منه بیضه حجاب
Qəsidə 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان
Qəsidə 27چشمه حیوان ندارد آب و تاب زندهرودخضر و آب زندگانی، ما و آب زندهرود
Pərakəndə şeir 32در زیر بار مهره گل نیست دست ماز اشک تاک سبحه کند می پرست ما
Pərakəndə şeir 39هر نگه صد کاسه خون می خوردتا به مژگان می رساند خویش را
Pərakəndə şeir 41لعل از کان بدخشان، گوهر از عمان طلبگنج از ویران، حضور دل ز درویشان طلب
Pərakəndə şeir 45(ای لعل تو جان بخش ترا ز عیسی مشربچشم تو فریبنده تر از لولی مشرب)
Pərakəndə şeir 53سرشته اند به دیوانگی سرشت مرانمی توان به قلم داد خوب و زشت مرا
Qəzəl 68خوب دارد زاهدِ شیاد، داروگیر رادامِ دردانه است پنهان سبحهٔ تزویر را
Qəzəl 70شد غرورِ حسن از خط بیش آن طناز رابوی این ریحان گرانتر کرد خوابِ ناز را
Qəzəl 71از فغان شد سرگرانی بیش آن طناز رانالهٔ عاشق بود افسانه خوابِ ناز را