Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند
Qəzəl 3482چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند
Qəzəl 3498با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند
Qəzəl 3508روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند
Qəzəl 3509به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند
Qəzəl 3515گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند
Qəzəl 3522جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟بیگناهی گنهی نیست که آسان بخشند
Qəzəl 3525چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟
Qəzəl 3531در صدف چشم محال است گهر باز کندگره از دیده پوشیده سفر باز کند
Qəzəl 3540چرخ هرچند دل اهل هنر را شکندچون خریدار که رسم است گهر را شکند
Qəzəl 3561حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود
Qəzəl 3585کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود
Qəzəl 3596حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟
Qəzəl 3600در سر زلف تو مجنون دل فرزانه شودهرکه پیوست به این سلسله دیوانه شود
Qəzəl 3602مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود
Qəzəl 3603چهره شوخ به یک رنگ مصور نشودعکس روی تو در آیینه مکرر نشود
Qəzəl 3615حسن از دیدن خود بر سر بیداد آیدکار شمشیر ز آیینه فولاد آید
Qəzəl 3617بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید
Qəzəl 3626از لب خلق دم باد خزان میآیدبوی کافور ازین مردهدلان میآید
Qəzəl 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!
Qəzəl 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد
Qəzəl 3681ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد
Qəzəl 3686حجاب پرده چشم پرآب میگرددوگرنه دلبر ما بینقاب میگردد
Qəzəl 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردداگر بخیل به مستی کریم می گردد
Qəzəl 3720طراوتی که ز رخسار یار می باردکجا ز ابر به چندین بهار می بارد؟
Qəzəl 3730هنوز نرگس او مستی ازل داردهنوز ملک دل از غمزه اش خلل دارد
Qəzəl 3740کسی که دل به خیال تو در گرو داردبه هر نفس که برآرد حیات نو دارد
Qəzəl 3750سیه دل از غم دنیا خطر نمی داردکه خون مرده غم نیشتر نمی دارد
Qəzəl 3751فسرده دل نفس خونچکان نمی داردزمین شوره گل و ارغوان نمی دارد
Qəzəl 3755قدم به چشم من خاکسار نگذاردز ناز پا به زمین آن نگار نگذارد