Qəzəl 4290

تا غنچه شکایت من وا نمی شوداین عقده ها ز زلف سخن وا نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4292

دل ساده در قلمرو صورت نمی‌شودتا نقش هست آینه خلوت نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4295

هر رهروی دچار به منزل نمی‌شوداین راه قطع بی‌کشش دل نمی‌شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4297

در کوی عشق درد وبلا کم نمی شوداز باغ خلد برگ ونوا کم نمی شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4301

یک بار رو به اهل وفا می توان نمودتعمیر کعبه دل ما می توان نمود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4307

شوخی که عرض حسن به اغیار می دهدآب خضر به صورت دیوار می دهد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4318

پیرانه سر همای سعادت به من رسیدوقت زوال سایه دولت به من رسید

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4319

از بحر فیض قسمت دیگر به من رسیدبردند دیگران کف وعنبربه من رسید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4340

اندیشه ز کلفت دل بیتاب نداردپروای غبار آینهٔ آب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4341

سیری ز تپیدن دل بیتاب نداردآسودگی این قطره سیماب ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4351

دل راه در آن زلف گرهگیر ندارددیوانه ما طالع زنجیر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4362

تنها نه صفا خط ز لب لعل بتان بردکاین مور حلاوت ز شکر خند نهان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4364

از خال توان راه به آن کنج دهان بردبی خضر به سرچشمه جان پی نتوان برد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4365

آسایش تن غافلم از یاد خدا کردهمواری این راه مرا سر به هوا کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4388

یوسف شود آن کس که خریدار تو باشدعیسی شود ان خسته که بیمارتو باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4408

هر نقطه کز این دایره بیکار شمارندصاحب نظران خال لب یار شمارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4426

آن خرمن گل چون ز در باغ درآیدسرو از لب جو چند قدم پیشتر آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4460

پروای شکوه من آن سیمتن ندارددردش مباد هر چند درد سخن ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4462

دل را به زلف پرچین تسخیر می توان کرداین شیر را به مویی زنجیر می توان کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4468

در زلف ناامیدی روی امید باشدصبح امید یعقوب چشم سفید باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4499

دامن دشت عدم گیاه نداردوای بر آن کس که زاد راه ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4501

عشق مقید به خط وخال نگرددرهزن مرغان قدس دانه نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4504

چون مه روی تو از حجاب برآیداز طرف مغرب آفتاب برآید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4507

دل صاف پروای محشر نداردکه دریا غم از دامن تر ندارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4511

نشاط جهان را بقایی نباشدگل رنگ وبورا وفایی نباشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4518

رنگ خط برلعل جانان ریختندخار در پیراهن جان ریختند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 4536

چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماندکه من آن زمان شوم من که اثر ز من نماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4550

از حب جاه خواری دنیا شود لذیذاز ذوق نشائه تلخی صهبا شود لذیذ

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4552

پاک گوهر را سزوارست اوج اعتباردر سواری می رسد فیض نگین نامدار

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 4560

ای دل غافل زمانی از گریبان سر برآرنیستی از مورکم، از شوق شکر پر برآر

Saib TəbriziQəzəl2 dəq