Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Düşə bir də nəzərim mehri-rüxi-cananə,Kafirəm, meyl eləsəm sərvü gülü reyhanə.
Qəzəl 1036Çöhrəni görsəm, qəm artar, görməsəm, mümkün deyil,Bu gülü dərsəm günahdır, dərməsəm, mümkün deyil.
Qəsidə 21Sübh çağıydı dünən, saldı qapım taqqataq,Qarşıladım şövq ilə, Xızr idi, gəldi qonaq.
Qitə 12Soruşdum, ey gözəlim, səndə daim aləmdəTəərrüz eyləmək aşiqlərə nə adətdir?
Cami-Cəm, fəsil 69Döydü arvadını daşla bir kişi,Hakimin yanına çatdırdı işi.
Yeddi gözəl, fəsil 19Bəhram sevdiyindən xeyirxahlığıUğurlu, mübarək oldu şahlığı.
Görmedi gözüm hâlî gibi dünyâda şâmeGörmedi gözüm hâlî gibi dünyâda şâmeGördüm mısırı bunca vü vardum niçe şâma
Qəzəl 183بی یاد دوست در دل مستان سرور نیستبی روی او بکعبه و بت خانه نور نیست
Üzünü surəti-rəhman oxurlarÜzünü surəti-rəhman oxurlar,Xətini sünbüli-reyhan oxurlar.
Qəsidə 36Bax o rüxsarə, sərv üstə sənə əgər qəmər lazım,O zülfə bax, sənə ayçın əgər mişkin kəmər lazım!
Dost sevgisiDostu dünyada Rəfiqin demə çoxdur, ey dost,Qələmi düşməninin bağrın oxdur, ey dost,
SönməyibSənə öz könlümü verdim, səni candan sevdim,Sevgimə olmaq əngəl dəli hicran, sevdim.
Qəzəl 11Eşqini könlüm mənim bir can kimi pünhan tutar,Bağrımı yandırma, onda can tək öz eşqin də var.
Rübai 165Ləlindən onun görüb pay umdun, ey sap!Ləlinə tərəf yel kimi cumdun, ey sap!
Sövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdirSövdalərə düşdüm, dedim: allah kərimdir,Gər yandım, alışdım, dedim: allah kərimdir.
Qəzəl 44خوش آن که لبش جز به لب جام نباشداصلا خبرش از غم ایام نباشد
Quduz HitlerəEy faşist köpəyi, yırtıcı heyvan,Sənə xalq ordusu udduracaq qan!
Rübai 12در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است
Rübai 6در بزم می از لطافت جام و مدامافتاده معاشرین در اندیشۀ خام
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…
Sən getdinSən mənim yazıma birinci yağış,Sən mənim qışıma sonuncu qardın.
ŞikayətA kişi, bundan əzəl xəlqdə hörmət var idi,Binəva mollalara hörmətü izzət var idi!
GirovBilmirəm, bir ömrü yaşamışammı,ya heç yaşamağa başlamışammı?
MənimdirÖldü varlı ata,qaldı varisi.
Üç ildən əfzundur iki fərzəndimÜç ildən əfzundur iki fərzəndimSürülüb qürbətə, dağılıb kəndim.
NatəvanBu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
Səadətnamə, 47فلسفی کرد نفی جمله صفاتزان سبب شد معطل اندر ذات
Tərif eləƏvvəli təhrif, sonu tərif elə,Əmr kimindir, onu tərif elə.
DüşübdüNədən belə, nazlı yarım,Dərd ucalıb, dəm düşübdü.
Ay ağa, ağaDağlar sinəsində lalə seyr edər,Səri səcdə qılar ayaq- ayağa.