Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Çoxu baxdı, ey mələk, qolumdakı yarayaÇox həkimlər yığışdı, aldı məni araya,
Bu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdiBu şəhin zatini haq məzhəri-tofiq etdi,Namini çünki Qədir isminə tətbiq etdi.
Azərbaycanın gənc yazıçısı Namurad Fridun İbrahimiyəİldönümün tutan yoxdu,Yoxdur səni yada salan.
Hayıf ki, yoxdur!Kür qırağının əcəb səyrəngahı var,Yaşılbaş sonası, hayıf ki, yoxdur!
Yarımçıq qalmış şeirO zamanlar çocuq idim, təbiətin qoynundaTam asudə yaşar idim, tanımazdım istibdad.
Tacir və MəcnunQədim Ərəbistan,Qumlu səhradan
Yenə səhər-səhər başımın üstdənYenə səhər-səhər başımın üstdənQaqqıldaşıb keçir durna qatarı...
Qəzəl 271شیوه های چشم او را در نظر داریم مامو به مو زان جنبش مژگان خبر داریم ما
Qitə 50Sənə fitva vermərəm, hiyləyə əl atasan,Xalqlar üçun ölümdür hiylə bəlası, inan!
Qəzəl 256Bircə an çıxmadı başdan qəmin, ey taci-sərim,Sən unutdun məni, cana, demə yoxdur xəbərim.
Cami-Cəm, fəsil 18Sən ey həqiqəti axtaran insan,Bu incə sözlərə üz çevir bir an.
Düşeli la'l-i lebünün hayâli çeşme begümDüşeli la'l-i lebünün hayâli çeşme begümAceb degül kan ile oldıyise çeşme begüm
Leyli və Məcnun, fəsil 4Bir gün nəşəliydim, aləm şad kimi,Dəmlər içindəydim Keyqubad kimi.
Rübai 35هرچند که در مرتبه مامورانیمبس ظاهر و پیداست که ما میرانیم
Qəzəl 154رق منشور است انسان، رق نگرچشم جان بگشای و روی حق نگر
Korun hekayəsiBir şəxs bir kora dedi ki, mən belə eşitmişəm ki, Allah-taala hərkəsi kor eləsə, əvəzində ona bir yaxşı şey əta elər. Aya, sənə nə mər-
Rübai 137اقبال و مراد و کامرانی داریبر بخت بلند مهربانی داری
Ulusuyla öyünənlər ulusuyla sevinərUlusuyla öyünənlər ulusuyla sevinər,Yurdunun carçısı yurddaşlara candan güvənər.
Rübai 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Gəldim vüsali-yarə yetəm fürsət olmadıGəldim vüsali-yarə yetəm fürsət olmadı,Bir dəm doyunca söhbət edəm, qismət olmadı.
QalsınSevgilim, qoyma dilimdə nə şikayət qalsın,Nə də könlümdə, gözümdə acı həsrət qalsın.
Rübailər, 146Sevdim səni, gördüm nə qədər kin səndən,Sanki aradan axan suyam, ey yar, mən.
Qəzəl 147به یادت صبح بر گلشن گذشتمز سرو و لاله و سوسن گذشتم
Digər şeir 68تا پی عربده مژگان تو پیوست به همشست زنجیری زلف تو ز جان دست به هم
Məsnəvi 6چون به جای نبی علی بنشستاهل اسلام را قوی شد دست
XaqaniUlularımızdan eşitdiyimiz*Şirvan xaqanlarından, xaqani-kəbir Mənuçöhr olsa gərək, - bir gün erkən ova getdiyi əsnadə Şamaxının şimal-qərbisində, ən yavıq məhəldə vaqe Məlhəm kəndi kənarından keçərkən, pişvazı üçün kənd əhlindən bir kimsənin gəldiyini görmədiyi halda ancaq çıpırtı yığmaqla məşğul gördüyü bir uşağı yanına çağırıb demiş ki,
Qoca qartalDağ döşündən qoca qartal,Göy üzünə nəzər saldı.
Səni tanımadım...Səni tanımadım...Adicə libasda,
Gərçi edib çoxların qəmzədəvü zar eşq.Gərçi edib çoxların qəmzədəvü zar eşq.Yoxdu vəli mən kimi hiç giriftari-eşq.
PayızDemə ki, yarpaqlar döndü xəzələ,Demə gül-çiçəklər tamam yanıbdır, –