Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Hər sabah gün ki, saçar aləmə nur,Danədən ötrü uçar cümlə tüyur,
Birlik istəyirəmBir gülşən istəyirəm,Çiçəkləri təzə, tər-
Gecə dəGecə də,gündüz də
Mirzə CəliləGöz açdın həyata vətənin nalə səsindənBəxş etdi bizə oğlunu mərd Azərbaycan.
Əsl məqsədin bəyanıEy konul, sən ibrət gotur oz başına gələndən,Başqası da ibrət alsın bu yol ilə qoy səndən.
Şair ŞəhriyaraMəscidə gedərkən*Dam-divarı qar hörübdür
SevmişəmUzun ağ, dəyirmi, gözun məstana,Baxışın bağrımı dondərdi qana.
ŞərqdəAnnə, artıq bu gün sən ağlama, gül…Çünki qoynunda oynaşan bülbül
Xəzər, ay Xəzər...Sahili sarı qumluDalğası ağ Xəzərim.
Sən uçurum döşündəSənUçurum döşündə,
Qəzəl 281Can boğazda, sübhtək biz indi nalan olmuşuq,Dərdimiz çıxmış üzə, eşqi nümayan olmuşuq.
Qitə 54Bilikli olmağın zərərdir sənə,Gücsüzlük qüdrətdir, hünərdir sənə.
Qəzəl 300Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi,Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.
Cami-Cəm, fəsil 26Bu iki ruhun da əlaqəsi həmArtıb-çoxaldıqca, olduqca möhkəm,
Ârif oldur ki bulımaz yâr katında öziniÂrif oldur ki bulımaz yâr katında öziniIşk bir bâzârdur ki anda satılmaz özini
Şərəfnamə, fəsil 5Gecə, gündüz kimi bəzək vurmuşdu,Səhər duasına erkən durmuşdu.
Qəzəl 44سخنی می رود بوجه صوابهمه قشرند و دوست لب لباب
Qəzəl 158ای ز آفتاب رویت روز جهان منوروی از نسیم زلفت کون و مکان معطر
ƏflatunBir şəxs Əflatun-həkimdən sual elədi ki, çox illər cəhazda dəryasəfəri qıldın. Dəryada nə əcayib gördün?
Rübai 140زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
Ulusumdur insanlığın aynasında qalan ulusUlusumdur insanlığın aynasında qalan ulus,Ulusumdur Füzulisi, Üzeyiri olan ulus.
Qəsidə 19جان و دلم همیشه به عشقت اسیر بادجانا مرا خیال تو نقش ضمیر باد
Ey dil, fəraqi-yaridə əfğan edəm gərəkEy dil, fəraqi-yaridə əfğan edəm gərək,Hicran oduyla ta səni büryan edəm gərək.
Bizimki tutmazDeyirsən dost olaq, tutar bizimki,Həyatdan kam alaq, tutar bizimki.
Rübai 166Yarımla o gün etdim əcəb bir söhbət,Doydunmu, – dedim, – məndən? O dedi: – Əlbət.
Qəzəl 156چون جام باده کوی مغان است مسکنمپاک است طینتم چه شد آلوده دامنم
Digər şeir 70با همه شعلۀ آهی که شب از سینه بر آرمراست بر طرۀ شبرنگ تو ماند شب تارم
Müfrəd 7از دل خبر مپرس که بر وی چهها گذشتکاین سیل غم نخست به شهر شما گذشت
İstiqbal bizimdir!Yetər, canım, çəkil get, etmə çox təbxiri-hürriyyət!Bizim qazqanda hərgiz oynamaz kəfgiri-hürriyyət!
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.