Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey şam, didələrin hər gecə bidar,Ürəyin odludur, gözlərin ağlar.
Qəzəl 589حال این پیکر از آن بتگر دانا پرسیمیا خود از پیش حکیمان توانا پرسیم
Yüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilYüzüni sevdügiyiçün melâmet ola mı dilBu gözlerüni göricek selâmet ola mı dil
Xosrov və Şirin, fəsil 85Nikisanın sözü sona yetirkən,Barbədin setarı səsləndi birdən.
Rübai 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Rübai 2ای وعده بسی داده و ناکرده وفااز اهل وفا نباشد این شیوه روا
Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Kimlərdir, bilsən, oğlumKimlərdir, bilsən, oğlum,Qaranlığı dələnlər.
Rübai 130صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من
Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Nə qədər eşqimiz, ey gül, belə pünhan olacaq?Aşikar eyləməyincə ürəyim qan olacaq.
Sinəm olsunİllər keçdi, saç ağardı qar kimi,O sahildən ayrılmadı gözlərim.
Rübai 123از مرگ تو ای شاه سیه شد روزمبی روی تو دیدگان خود بردوزم
Qəzəl 11سالها گوشه غم بود دل ریش مراباز عشق آمد و افکند به تشویش مرا
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Müfrəd 28ای سواد نامهات نور سواد دیدهامتازه جانی یافتم تا نامهات را دیدهام
Səfil tacir deyir ki ("Bir neçə ildir ki, uyub işrətə")Bir neçə ildir ki, uyub işrətə,Bilməmişəm əmri-ticarət nədir?
Ocaq yanır, görən yoxdurÖz əlinlə qalamışdın bu ocağı,İndi ona çovğun, külək
Gün cəmalın göz yaşımı qurutduGün cəmalın göz yaşımı qurutdu,Qoymadı bulut tək ayağam məni.
Laklı çəkmə ayağındaLaklı çəkmə ayağında,Enli kəmər belində,
Mir Cəlal misal çəkərdiİş axtarma, adam axtar, –Mir Cəlal misal çəkərdi.
Bəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadıBəs ki, can çəktim fəraqından, mana can qalmadı,Sənsizin mən yudmayıb xunabi-hicran, qalmadı.
Məndən salam söyləMəndən salam söylə! Kimə? Heç kimə!Daha o yerlərdə kimsəm qalmadı.
Qəzəl 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Qitə 171Ey Xaqani, başına kül, öz qanına qərq ol, ağla,Səni torpaq üzərindən qaldıran mərd torpaq oldu.
Rübai 78Elm ilə, ədəblə tapılar şərəf,Mirvarı olmasa, nə lazım sədəf?
Qəzəl 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Sohbetünsüz nigârâ vâye kanıSohbetünsüz nigârâ vâye kanıOl sa'âdet fakîre baya kanı
Xosrov və Şirin, fəsil 98O bəxtiyar şaha xoş gəldi misal,Verdi bu dəfə də çətin bir sual:
Ənisül-arifin, 7بنده را در عنفوان، دور از دیاردرد غربت جمع شد با درد یار