Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Qəzəl 25حسن تو را ممالک دلها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است
Nasirülmülk Bakıdan İrana azim olduqdaMəncə, İranə əbəs əzm ediyor Nasiri-mülk,Göz önündə görürəm çünki budur İranı;
Bütün xalqlar, qəbilələr od içindən çıxacaqdırAvropanın küçələri qaranlıqdır yerdən göyə,Aclıq yağır baxışlardan, insanların batmış ordu.
İbrət-nifrət muzeyiSən dünyaya göz açdığın bu diyarda,Ünvan gəzdim.
Xuraman-xuraman seyri-gülşənəXuraman-xuraman seyri-gülşənəAl geyinib çıxma, Allahı sevər;
Heç xəbərin yoxdu səninAləm bilir bu həsrəti,Sinəmdəki məhəbbəti,
Şairlər tabutda böyük görünürMən suya heyranam, torpağa heyran,bir tənək əkirsən, yüz qanad verir.
Vəh ki, keçdi ruzigarım cəhlü nadanlıq biləVəh ki, keçdi ruzigarım cəhlü nadanlıq bilə,Yanar imdi bağrım ənduhü pəşimanlığ bilə.
Təbrizdə bayram axşamıTəbriz göz dənizidi,Qara ümmandı Təbriz.
Qəzəl 115O acı sözlərə səbr eyləyərək dözdüm mən,Çün kamal əhli olan nakam olur, sezdim mən.
Qitə 59میر چون هفت بیت من خوانده استده شتر بارگیر فرموده است
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Qəzəl 572زلف تو اگر به تاب میبینمدل ز آتش غم کباب میبینم
Ömürüm geçdi zâr senden ırahÖmürüm geçdi zâr senden ırahTenüm oldı nizâr senden ırah
Xosrov və Şirin, fəsil 60O dünya başçısı Xosrov birtəhərHər zaman Şirindən tutardı xəbər.
Məqamatül-arifin, 5قسم ابواب هم ده آمده استداند آن کس که بر ره آمده است
Qəsidə 2آن روضه مقدس و آن کعبه صفاآن مرقد مطهر و آن قبله دعا
Tərkibbənd 3تا چمن را آسمان با سیب و آبی جفت کردبوستان را روزگار از لاله و گل کرد فرد
İsgəndər dövründə iki həkimVardı İsgəndər əsri iki həkim,Mülki-yunanda, vacibüt-təkrim.
BağdaDayanıb baxdı qoca,Hər kola, hər ağaca.
Rübai 116جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم
Göstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalınıGöstərmə məndən özgəyə, ey gül, cəmalını,Tanrım mənə nəsib eyləyə ta vüsalını.
Yoruldum demərəmHər mahnım, hər şerim öpüb, öpəcək,Xalqın dodağını qızılgül kimi.
Rübai 8جانا دل مسکین من این کی پنداشتکز وصل توام امید بر باید داشت
Ləali-mənzumə, fəsil 10محبوبم الله لبیک لبیکمطلوبم الله لبیک لبیک
Qəzəl 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Rübai 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Əcdadına çəkdi, pədərin mütləq unutduƏcdadına çəkdi, pədərin mütləq unutdu,Məb’usləri məclis ilə atəşə tutdu,
Şair, nə tez qocaldın sən?!Bülbül olub düşdüm bağa,Nalə çəkdim sola, sağa.