Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əzablar içində ömr oldu yarı,Sonra fələk verdi mənə dildan.
Rübai 67Od vurmuş bu dərdli qəlbimə o yar,Ah, onun nə qədər daş ürəyi var?
Qəzəl 629ای میر ترکان عجم، ترک وفاداری مکنجان عزیز من تویی، برجان من خواری مکن
Cân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem benCân çün yüzüni gördi yılduzı neylerem benDil çün saçunı gördi gündüzi neylerem ben
İqbalnamə, fəsil 19Müğənni, çal yenə qədim havanı,Kömək et, bitirim mən bu dastanı!
Qəzəl 399جان هوادار تو شد، فاش مکن اسرارشدل به سودای تو افتاد، گرامی دارش
Qəzəl 215طالب یار، اول او را یار میباید شدنبعد از آن با عشق او، در کار میباید شدن
Qitə 15تا نگارین من سرائی گشتپیشه من غزل سرائی گشت
Qafqaz müsəlmanlarına xitabƏssəlam, ey əhaliyi Qafqaz,Ey rəisani-sahibül-ezaz!
MirasımGözümdə ulusa bağlı bir murad,Könlümü türkülər açıqlar sizə.
Qəsidə 15دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت
Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Vəfasız eyləyən ol nazlı yarı mən özüməm.Salan nəzərdən o çeşmi-xumarı mən özüməm.
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.
Qəzəl 2جام را در کف دست تو نشست دگر استید بیضا دگر و دست تو دست دگر است
Qəzəl 119خرم آن گلبن همیشه بهارکه پر از دل بود گلستانش
Ləali-mənzumə, fəsil 14نیک پیِ اسب چرا بیرخ شاه آمدهایپیل بودی تو چرا مات ز راه آمدهای
Rübai 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
İnteligentlər deyir ki ("Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!")İnteligentlər deyir ki:**Deyirik haləti-təhsildə: millət! millət!
Əgər mən özümlə üz-üzə gəlsəm...İkiləşir, özü ilə üzləşir insan.Bu dünyada, o dünyada, hardasa bir gün
Məni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylərMəni bir zülfi-mişkinin qəmi aşüftəhal eylər,Gətirsə nəkhətin badi-səba dəfi-məlal eylər.
Orda iki nəfər küsdü, barışdıOrda iki nəfər küsdü, barışdı,Hayıf, biz deyilik o iki nəfər.
Daşı sevməliyik biz innən beləGül gətirdim, çiçək qoydum üstünə,*gül sənindi, yer sənindi, sən mənim.*
Bivəfasan, gərçi səndən dilrüba yoxdur kişiBivəfasan, gərçi səndən dilrüba yoxdur kişi,Dilrübalar içrə səndən bivəfa yoxdur kişi.
Pərakəndə şeir 199دل فتاد از چشم مست یار تا فرزانه شدتا ز جوش افتاد می آواره از میخانه شد
Rübai 341Bu quru canıma əziz mehmansan,Canım səninkidir, mənə canansan.
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Qəzəl 632سر دل گویی، ز جان اندیشه کندر دلش دار، از زبان اندیشه کن
Ben cânı niderem velî cânâna sahlaramBen cânı niderem velî cânâna sahlaramBen akl ile gönülümi şol câna sahlaram
İqbalnamə, fəsil 28Nizami, bu qapı açar götürməz,İlk nəqş bağlananda görməyib heç kəs.
Qəzəl 404واردات عاشقان کز عشق می آید بگوشعشق می گوید: بگو و عقل می گوید: خموش!