Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Qəzəl 131ساقیا فصل بهار است و هوای گشت باغبوی گل کی میکند بیباده ترطیب دماغ
Qəzəl 17چندم از کشمکش موی تو جان این همه نیستعمر پیری کهن ای تازه جوان این همه نیست
Rübai 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Qafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölməkQafil yaşamaqdansa gözəl kardır ölmək,Hərçənd ki, qəflətlə dəxi ardır ölmək;
Aldada bilirəm özümü hərdənAldada bilirəm özümü hərdən,Özümə xoş gəlir bu qəbahətim.
Nə üzdür bu ki, kəsb eylər ziya şəmsü qəmər ondanNə üzdür bu ki, kəsb eylər ziya şəmsü qəmər ondan,Nə rüxdür bu ki, abü rəng alır külbərgi-tər ondan.
Gecədən şeh düşdü güllərin üstəGecədən şeh düşdü güllərin üstə,Evlərin damında gölləndi qaldı.
Sağ canımda ağrıyan yerimEvdə bir ocağın odu-közüydük,soyuyub əzəlki isti yerimiz.
Yoq demə ki, nəfəs verəm Tanrı içün cəki-cəkiYoq demə ki, nəfəs verəm Tanrı içün cəki-cəki,Qıl mana busəyi-kərəm Tanrı içün cəki-cəki.
Pərakəndə şeir 236برای دیگران صد گل گشایش بر جبین داردبه بخت چشم ما صد غنچه چین در آستین دارد
Qitə 15Soruşdun ki, ürəyində rəğbət yoxdur şahlara?Bəli, yoxdur sultanlara rəğbətim zərrə qədər.
Rübai 73Ey şam, didələrin hər gecə bidar,Ürəyin odludur, gözlərin ağlar.
Qəzəl 640دشمن دون گر نگفتی حال منخود به گفتی چشم مالامال من
Ahşamın vardum saguna göz göreAhşamın vardum saguna göz göreSöyleyimezem yüzüni yüz göre
Xosrov və Şirin, fəsil 46Təsəlli verirdi Şirinə Banu,Oxşayırdı şirin sözlərlə onu.
Qəzəl 420خدای را چو ندانی، چه فقه و چه معقول؟بدوست راه نبردی، مگو حدیث فضول
Qəzəl 229با چنین حسن آن صنم گر بی حجاب آید برونآفتاب از برقع و ماه از نقاب آید برون
Qitə 48بجز نشاط و طرب طبع تو طلب نکندکسی بود که ترا بیند و طرب نکند
Xəndəyi gen qazıblarBir nəfər sünnü ilə bir şiəHədəf olmuşdu tiri-təşniə.
ƏrənUlusla yurdu sevdirən,Könüllərə inanc verən
Qəsidə 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Xeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənimXeyli vaxtdır, ayrılıb məndən o cananım mənim,Firqətilə gündə min dəfə çıxar canım mənim.
Günəşinlə gəlTəzə il, yanıma əliboş gəlmə,Könlümə xoş gələn xəbərlərlə gəl.
Qəzəl 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Ləali-mənzumə, fəsil 18نادم نئی ز دور خود ای آسمان هنوزدشمن بگریه آمد و تو سرگران هنوز
Müfrəd 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Əqvalı-hikmətdən müqtəbis bir mənzumKönül, ol talibi-hikmət, - o hikmət kim, həqiqətdir,Həqiqi hikmət ancaq hüsni-siyrətdən ibarətdir.
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,
Sən onda eylə zövqü səfa bağ arasındaSən onda eylə zövqü səfa bağ arasında,Mən munda yanım piltə kimi yağ arasında.