Ləbin şagirdidür xalın, yazıbdır xaməyi-qüdrətCəmalun səfhəsində kim, anın ustadinə rəhmət.

Bolursan, ey könül, həmdəm, bu bədxular bilə, leykinYə’qin qıldım mən imdi kim, sənə xoşluq verür zəhmət.

Çü düşdüm yardən ayru, kərəm qıl, ey əcəl, barı,Bu canı məndən algil kim, irür həm muzdü, həm minnət.

Rəhi-təhqiqini tut, zahida, qoy rəsmi-təqlidiKi, mən həm bu biyabanda yügürdüm bir neçə müddət.

Qılıb mən nəzr kim, yapam səbil meyxanələr hər yan,Ləbin dövrində gər bir gün xuda versə mana dövlət.

Gözi yadi bilə cana, yenə yüzi qara könlüm,Düşübdür kuhü səhraya, keyiklərlən tutub ülfət.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Gədadür Kişvəri, leykin visalından təməl yüzməz,Kişi gər şahü gər dərviş, ana ali gərək himmət.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri