Aşıq Ələsgər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Naqafil çıxdın qarşıma, Gözəllər sultanı, Həcər!Gəzmişəm, görməmişəm sən kimi insanı, Həcər!
KimiDəli Alı bir sədd açıbŞah Abbas dövranı kimi;
MaladesMərhəba, namxuda,Afərin, əhsən, malades!
CeyranDurum dolanım başına,Qaşı, gözü qara Ceyran!
DanışmaBir adamsan, bir adama namə yaz,Mahalı incidib, eldən danışma!
GəlsinHər kəs sərdən keçib mərdü-mərdana,Baş qoysun bu yolda, meydana gəlsin!
OlmazTanıram əslini, söyüddü zatın,Uca boy verərsiz, barınız olmaz.
Həcər xanımla deyişməA ş ı q Ə l ə s g ə rHəcər xanım, qaşın, gözün təhrində
Ay nədən oldubağlama-qıfılbənd***Yerin, göyün, ərşin, kürsün, insanın
Bax-baxŞəriət oxuyan, təriqət bilən,Haqlıq eyləyirsən, haqq dinə bax-bax!
DolansınGərdəninə neçə şahmar dolanıb,Könül istər, o şahmara dolansın.
Eylər"Can" deməklə candan can əskik olmaz,Məhəbbət artırar, mehriban eylər.
GedibdiEşidin, məclisdə arif olanlar,Sərrafam, gövhərim, kanım gedibdi.
Getmə, amandıGözəllər sultanı, mələklər şahı,Alagöz cananım, getmə, amandı!
GərəkdirAşıq olub, tərki-vətən olanın,Əvvəl, başda pür kamalı gərəkdi.
GözəldiEy şeyx, incik olma Yaxşı xanımdan,Arif olan hər insana gözəldi.
İncimərəmİstər dara çəkdir, istər qul eylə,Qoymuşam əmrinə qol, incimərəm.
İtibdiMüxənnət zamana, ay kəcirəftar,Sitəmdən necə canlar itibdi?!
Kamil ovçu ölməyincə usanmazKamil ovçu ölməyincə usanmaz,Əldən qoymaz belə sərxoş maralı.
MəscidinNabələddim, mən oldum sənə bələd,Kantardan rast oldu yolu Məscidin.
MüşgünazSübhün çağı mah camalın görəndə,Xəstə könlüm gəldi saza, Müşgünaz!
NişanasıAy ariflər, gəlin sizə söyləyim,Kəsilib üstümdən yar nişanası.
OlacaqdıDedim, könül, içmə eşqin camını,İçsən, dünya sana dar olacaqdı.
Peyğəmbərin meracıAşıqlar qövlilə, arifü aqil,Dörd dəfə peyğəmbər meraca getdi.
Sarı köynəkCilvələnib, nə qarşımda durubsan,Canım sana qurban, ay sarı köynək!
Sənəm, gəlSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Yaşıllı, zərbablı, allı Sənəm, gəl!
TöküldüBir dili qurumuş “kaf”, “lam”, “sad” dedi,Yandı, ürəyimin yağı töküldü.
VarıymışNələr gördüm, gəşt elədim dünyanı,Hər bir işin qeylü-qalı varıymış.
YaxşıdıGəşt elədim, bu dünyanı dolandım,Kəlbəcərin xeyir-şəri yaxşıdı.
A yara məndənMüxənnət, seyraqub, xainü xəbisNə yaman qandırıb a yara məndən.