Aşıq Ələsgər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Suludin, firudin* dilim əzbəri,Oxusam, xoş gələr avazım mənim.
OlmuşamƏləstü bürəbbüküm qalu bəladanMərdin mövlasına nökər olmuşam.
ÖldürürDərdim çoxdu, dindirməyin, həzarat!Məni bir alagöz ceyran öldürür.
SalamatdıPasibanı oldum dost irahının,Soruşdum, öyrəndim, yar salamatdı.
Yaşıldı, yaşılAddadı zimistan, gəldi nobahar,Şamamanın tağı yaşıldı, yaşıl.
A yüzə tək-təkO sərxoş yerişin, o sallanışınYetirdi dərdimi a yüzə tək-tək.
Dağıt "əmmə"ni"Əlif"in hökmüylə, "cim" fərmanıylaAra kəlmə-kəlmə, dağıt "əmmə"ni.
De bir üz, bir üzSəndən ötrü ömrüm barın becərdim,Mübarək dəstinlə de bir üz, bir üz!
Nədi adı (dodaqdəyməz təcnis)Şəriətlə təriqəti seçənlər,Təriqətlə həqiqətin nədi adı?
Sə qalı tez-tezSarsaq ilə seyrə çıxsan səhraya,Gətirər sərinə sə qalı tez-tez.
MərdAltı gündə xəlq eylədiAləmi sübhanı mərd;
YükümƏləstidən "bəli" dedim, əcəb xoşhaldı yüküm,Beş gözəlin aşiqiyəm, vəsfi-camaldı yüküm.
AparırMərd iyidin məclisindən aşıq gəlir, at aparır;Tər tökür, zəhmət çəkir, açır hər büsat, aparır;
BahalıqGörməmişdik səksən ildəBir belə yaman bahalıq.
ŞapəriBir saat kərəm eylə,Ərzim deyim qan, Şapəri!
YaylaqGözəllər seyrangahısan,Görüm səni var ol, yaylaq!
YeridiBir közəl keçdi qarşıdan,Sallandı, yana yeridi.
Bu günləri bir hikmətə tuş oldumBu günləri bir hikmətə tuş oldum,Adı-sanı hər aləmdə deyilir.
Bir şair çıxıbdı YekallardanBir şair çıxıbdı YekəallardanBəyənməyib göyçəlinin kərməsin.
ÇıxıbdıAy həzərat, gəlin sizə söyləyim,Bu dünyanın xəyanatı çıxıbdı.
SığışmazBaxtım tərəqqidə, işim tənəzzül,İki sifət bir iqbala sığışmaz.
Bilin, bu dəhri-dünyada hərə bir növ cəlal istərBilin, bu dəhri-dünyada hərə bir növ calal istər,Kimi talibdi üqbaya, kimi dünyada mal istər.
BəyistanDodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
BəylərinArif məclisində vəsfin eylərəm,Var yanımda amanatı Bəylərin.
DolanırAxşam-sabah, çeşmə, sənin başınaBilirsənmi, necə canlar dolanır!?
Dürdanəni səngi-siyah içindəDürdanəni səngi-siyah içindəHəsrət gözüm görən kimi tanıdı.
Getmə göz önündən, ay Şəkər xanımGetmə göz önündən, ay Şəkər xanım,Könül mayıl olub o qələm qaşa.
GüləndamSəni gördüm, əl götürdüm dünyadan,Ala gözlü, qələm qaşlı Güləndam!
KöynəyinəGüləbətin qıyı tər sinən üstə,Nə gözəl yaraşır, qız, köynəyinə.
Qalmadı“Allah, Məhəmməd, Əli!” deyənlər,Pozuldu qurğular, mizan qalmadı.