Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kərbəladə yatan hər halda ikən,Torpağa dönsə də düşməz dəyərdən.
Qəzəl 25Gəl alma qəlbimi məndən, nəsibim qəm olar, canan!Zəifdirsə vücudum, bil, ağırdır möhnətim dağdan.
Qitə 25Hifz edib nəfsi, bəlanı, düşməni dəf etməyə,Şah yüz minnət qoşundan dəmbədəm çəksin gərək.
Qəzəl 27Qoşa zülfünü cəfa vermək üçün düyünlədin,Yer üzündən vəfa rəsmini sildin.
Rübai 29Eşqindən tapmadı bir işim əncam,Öldüm, dodağından almadım da kam.
Rübai 31O gözlər işığı, ayüzlü canan,Onda var başqa bir məlahət hər an.
Qəzəl 33Dünyaya gəlmişik, qəm ilə həmdəm olmuşuq,Qəm aşinası dəhrdə biz hər dəm olmuşuq.
Rübai 33Əmrinlə bitişib birləşmiş məzac,Xilqətdə bu aləm sənədir möhtac.
Qəsidə 34Əhli-halə bəllidir kim, bu şəfəq neyçündür al,Çünki qəlbində onun bir zərrə var sevdayi-al.
Rübai 35Ey könül, darısqal dünyanı burax,Get geniş fəzalı fənayə ancaq.
Qəzəl 41Möhnət odilə şəm misal od tutub tənim,Sədparə etdi qəlbimi dərdü ələm mənim.
Qəzəl 42Bu qədər məndə həvəs kim, qədi-rənadən olub,Feyzi-məxsusdur ol, aləmi-baladən olub.
Qəzəl 49Xali vardır, söyləyir, kim gördü ruyi-alini,Çəkmədim mən qaşlarından göz, görüm ta xalini.
Qəzəl 51Kirpiyimdən qan sızar şamü səhər, bilməm neçin?Canımı üzməkdədir sonsuz kədər, bilməm neçin?
Qəzəl 56Sübhədək yatmayıram, yoxdu qərarım gecələr,Qəmü qüssəndir işim, nazlı nigarım, gecələr.
Rübai 56Canan istəyirsən keç əziz candan,Can əziz olmaz ki, vəsli-canandan.
Rübai 64Elminlə yox oldu hər kəsdən bəla,Səndən almış hamı dərdinə dəva.
Rübai 68Qəsri vücudumun sənindir, canan,Orada olsun qoy eşqin hökmüran.
Qəzəl 69Sərvdə qəddin qədər yoxdur gözəllik, ey pəri,Leyk o sabit dayanmış, sən gəzərsən hər yeri.
Qəzəl 80Gəldi gül gülzarə, ömründə ona kam olmadı,Yüz tikan gördü yanında, canı aram olmadı.
Rübai 80Eşqdir hər iki dünyaya ziynət,Eşq ilə dolanır bütün təbiət.
Rübai 84Xəyal məclisimə şamdır o camal,Sənin xəyalından ayrılmaq mahal.
Rübai 97Rahatlıq istəsən etmə arzu-kam,Kam almaq istəyən olmaz ki, aram.
Rübai 100Aləmdə yaşayan bir güruh adam,Cahanın camiylə məst olmuş tamam.
Rübai 102Ey eşq, nə vaxtadək edib biqərar,Məni salacaqsan sən diyar-diyar?
Qəzəl 106İki hörük arasında üzün qiyamət edər,İki gecə arasında günəş iqamət edər.
Qəzəl 117Əgər rüsvayəm aləmdə, ona olmuş fəğan bais,Fəğanə suzişi dil, suzişi-qəlbə fəğan bais.
Qəzəl 125Könlümə xoşdu mənim sevgili canan, ey şeyx!Deyiləm körpə ki, mən aldanam asan, ey şeyx!
Qəzəl 132Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu,Odlanırdım mən ətəşdən, mərhəmətlə verdi su.
Qəzəl 147Şəbi –hicran xəyalın etdi xəlvətxanəmi rövşən,Xəyalın şəmi dildə yüz çırağa oldu pərtövzən.