Məhəmməd Füzuli
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qübari-səcdeyi-rahin xəti-lövhi-cəbinimdir,Sücudi-dərgəhin sərmayeyi-dünyavü dinimdir.
Rübai 41چون لاله پریرم آتشی در دل بوددی داد نوید سنبلت باد درود
Dil uzadır bəhs ilə ol arizi-xəndanə şəmDil uzadır bəhs ilə ol arizi-xəndanə şəm,Od çıxar ağzından, etməzmi həzər kim yanə şəm.
Ey könül, yarı istə, candan keçEy könül, yarı istə, candan keç,Səri-kuyin gözət, cahandan keç!
Rübai 59فریاد ز دست فلک سفلهنوازشهزاده به منت و گدازاده به ناز
Nə xoşdur arizin dövründə zülfi-ənbər əfşanınNə xoşdur arizin dövründə zülfi-ənbər əfşanın,Bu dövranda nə xoş cəmiyyəti var ol pərişanın.
Həyat sərf edübən, dərd qılmışam hasilHəyat sərf edübən, dərd qılmışam hasil,Sirişki-alü rüxi-zərd qılmışam hasil,
Bu, saqiyi-bəzmə badə üçün xitabdırSaqi, kərəm eylə, cam gəzdir!Durma, qədəhi müdam gəzdir!
Bu, Məcnuna anası pənd verdigidir və bustani-məlamətdən xari-nəbamət dərdigidir"Key rahəti-canü nuri-didə!Fərzəndi-yeganeyi-güzidə!
Bu, Növfəlin Məcnunla müqəddimeyi-ixtilatıdır və ol cəvahiri-pakdan inbisatıdırSaqi, yenə qəsdi-can edər qəm,Ver cam ləbaləbü dəmadəm!
Bu, Leylinin Məcnun ətvarına təhsinidir və hüsni-e'tiqadına hüsni-yəqinidirLeyli dedi: "Ey vücudi-kamil,Qürbi-Həqə ismət ilə qabil!
İstərəmYandı canım hicr ilə, vəsli-rüxi yar istərəm,Dərdməndi-firqətəm, dərmanı-didar istərəm.
Arizin görsə fələk, mehr buraxmaz ayəArizin görsə fələk, mehr buraxmaz ayəZərrə, zərrə qılıb onu buraxar səhrayə.
Canə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gülCanə basdım qönçəvəş peykanını, ey tazə gül,Dözmək içün hicrinə düzdüm dəmirdən bir könül.
Ey hilali-eyd, qalibdir sənə əbruyi-yarEy hilali-eyd, qalibdir sənə əbruyi-yar,Hüsni-surət səndə bir var isə, onda iki var.
Saqinamə, fəsil 4بیا ساقی آن راحتافزای روحکه طوفان غم راست کشتی نوح
Qəsidə 5کشید شاهد گل را صبا ز چهره نقابنقاب روی زمین گشت سبزه سیراب
Qəsidə 9خیز ساقی که بهار انجمن بزم آراستز چمن بوی گل و ناله بلبل برخاست
Qəsidə 37سرم فدای تو ای خامه خجسته خصالغزال مشک فشان طایر معنبر بال
Rübai 61ای ریخته خونم بدو چشم خونریزناکرده ز خون ناحق من پرهیز
Rübai 62تن سوخت دلم مایل یارست هنوزبنیاد محبت استوارست هنوز
Yar hali-dilimi zar bilibdir, bilirəmYar hali-dilimi zar bilibdir, bilirəm,Dili-zarımda nə kim var, bilibdir, bilirəm.
Sərvi-azad qədinilə mana yeksan görünürSərvi-azad qədinilə mana yeksan görünür,Nəyə sərgəştə olan baxsa, xuraman görünür.
Necə bir nəfs təmənnası iləNecə bir nəfs təmənnası ilə,Yeməkü içmək ola dilxahın.
Zülm ilə ağçalar alıb, zalimZülm ilə ağçalar alıb, zalimEylər ən’am xəlqə minnət ilə.
Düşmüş üzarı üzrə müənbər səlasiliDüşmüş üzarı üzrə müənbər səlasili,Aşüftəhal edib neçə bisəbrü bidili,
Ta cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətənTa cünun rəxtin geyib, tutdum fəna mülkün vətən,Əhli-təcridəm, qəbul etmən qəbavü pirəhən,
Qəzəl 383پی ماتم میان انجمن ای ماه جا کردیز غیرت باز بر من شهر را ماتم سرا کردی
Müəmmalar1. İmam ismində.İstədi məndən nisari-müjdeyi-təşrif yar,
Qazi Əlaəddinə məktubƏlminnətü-lillah ki, şəcəreyi-elmü irfan gün-gündən mütənəvve' olub, səməreyi-asarı fəvaid saçmaqdadır, Və nihali-fəzlü ehsan saət-bəsaət təravət alıb dimaği-əhli-imanı müəttər qılmağa tazə-tazə şükufələr açmaqdadır. Hər ayinə nəqşbəndi-nigarxaneyi-vücud kargahi-qüdrətdə bir surəti-mücəddəd çəkməkdən xali olmaz. Və bağbani-hədiqeyi-cud riyazi-hikmətdən hər saət bir nihali-tazə dikməkdən məlamət bulmaz.Əgər bu təriqeyi-mərziyyə nəhci-istimrar bulmasaydı və bu adəti-mə'hudə müstəmir olmasaydı, bəqayi-süvəri-növiyyə və əfradi-şəxsiyyə zərurət ehtimalı bulmaz idi. Və silsileyi-nizama istehkam müyəssər olmaz idi.