Məhəmməd Hadi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Firişteyi-ilhamə*Gözəlliyin sənə bəxş eyləmişdir istiğna,
Kor soqqurDünya üzünə gəldiyi hala neçə ildir,Yer, göy nasıl imiş, buna agah deyildir.
QəmərəEy səmanın qədim olan qəməri,Saneyi-aləmin münir əsəri.
Hekayeyi-eşqEşitdim mən ki, Məcnuni-diləfkar –Olunca mövti-Leyladən xəbərdar,
Vətənin nidasıBəsdir, yetər artıq, dur, oğul, dur, daha yatma!Namusu, həyanı, ədəbi uyquya satma!
Kimdən kimə şikayət edəlimİnləyir bari-qəm altında vətən, imdad yox,Kisveyi-matəm bürünmüş cümlə, bir dilşad yox.
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecəBu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!
Əksi-ənini-vətənBu gündə ağladır afaqı ahü vayi-vətən,Cahanı titrədiyor növhənövü nəvayi-vətən.
Qızlar bağçasıİştə bir aliheyi-hüsnü cəmal,İştə bir malikeyi-fəzlü kəmal.
Mizani-əqvamBir ləhzə açıb dideyi-insafü mürüvvət,Qıl aləmi səncideyi-mizani-həqiqət.
Yazıq millət!Səfalət bizdə, zillət bizdə, hər dürlü bəla bizdə,Əcanib pazpərvərdi-ğina, rəncü əna bizdə.
Bir mütəəllim rəfiqimin fotoqrafına qarşı söylənmişdir[Rəşad]! Ey mayeyi-arami-canım!Sənə ayinədar olmuş cinanım.
Mə'şuqəməVəhşi baxışın göstəriyor qaçmağı, ammaBu vəhşəti tərk eylə, rəfiqin mədənidir.
Gül, sevdiciyim, gül!Huri-hürriyyətə*Dil istər ibtisamını, gül, ey nigar, gül!
Məhəmmədəli şahın qulağına azani-intibahSəhneyi-İranı döndərdin bəla səhrasına,Əzmü qəsd etdinmi “şahim!” mülkünün ifnasına?
Məşriqdən bir sədaQaranlıqdan çəkək əl, gər ziyayi-nur lazımsa,Edək dəryad əsayi-ictihadı Tur lazımsa.
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.
Təraneyi-qəmpərvəranəCahanə gəlmədən məqsəd nədir insanə, bilməm ki?Həqiqətmi bu xilqət, yoxsa bir əfsanə, bilməm ki?
Şair, hücreyi-iştiğalı və düşüncələriKiçikcə bir oda içrə zavallı bir məxluq –Yaşar... və çox gecələr olduğu otağı soyuq.
Bir iştikayi-möhriq... Çeşmi-ədəb bu gün ədəbiyyata ağlayırTofiq Fikrət bəyə*Şe'rin üfüqlərində bu gün bir sədayi-lal,
Zamanın məzhəkələrindənŞairlərə ithaf*Qəlp pula döndü həp ilhamımız,
Xəluqun pədəriS.Səbur bəradərimə*Şe'rin, ədəbin nasiyeyi-şə'şə'ədari,
Qanlı sətirlər və qaileyi-həyatHüseyn Rza bəradərimə*Hərbin yenə bir əjdəri-xunxarı dirildi,
Fəzilət sahibləriMustafa Sübhi bərədərimə*1
Açıq və aydın düşüncələr“Parlaq yaz!” deyənlərə*Deyirsiniz mənə: “əş’arı gəl açıq söylə,
Tamaşayi-riqqətəngizDün bir kişi, varlı bir adəm, qürurkar;Vəchində kibrlər oluyordu şəramisar...
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Xosrovun Şiruyəyə nəsihətiGözün yumduğu dəmdə Xosrov, şu zat –Ki, yə'ni edən gündə tərki-həyat –
Bir iranlının lisanındanBu yük altındakı bir insandır,Milləti-dağidari-İrandır.
İsmət, yaxud Əfif olan zatların xəsailiKimsəyə qılmaz təməllüq həqpərəstan nan üçün,Çaki-ismət eyləməz alicənaban nan üçün,