Məhəmməd Hadi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ey aləmi münəvvər edən cürmi-afitab,Müşkati-şö’lədar, şəbəfruzi-mahitab,
Kimdən kimə şikayət edəlimİnləyir bari-qəm altında vətən, imdad yox,Kisveyi-matəm bürünmüş cümlə, bir dilşad yox.
İranın hürriyyət qəhrəmanlarınaFəcri-zəfərdə gülüyor intibah,Tiği-fütuhat ilədir inşirah.
Təsviri-məhəbbət, yaxud vərəqi-eşqü məvəddətKönlüm cəhimi-eşq, zəbanim zəbanədir,Şe'rim odur ki, qəlbi yaxar, müriqanədir.
Ədvari-təcəddüd, əs'ari-inqilabTutmuş bütün əvalimi tufani-inqilab,Dəhhətnümuni-hövldür ümmani-inqilab.
Əksi-ənini-vətənBu gündə ağladır afaqı ahü vayi-vətən,Cahanı titrədiyor növhənövü nəvayi-vətən.
Yazıq millət!Səfalət bizdə, zillət bizdə, hər dürlü bəla bizdə,Əcanib pazpərvərdi-ğina, rəncü əna bizdə.
Mənaziri təbiətBaxılsa eyni-həqbin ilə aləm Turi-Sinadır,Giyahi-mövcəzən ahəngi-lahutilə guyadır.
Əfkari-pərişan, ya ki təraneyi-təhəyyüranəBu dəhrdə ismi-bimüsəmma –Hürriyyətü ədldir, müsavat.
Məşriqdən bir sədaQaranlıqdan çəkək əl, gər ziyayi-nur lazımsa,Edək dəryad əsayi-ictihadı Tur lazımsa.
Lövheyi-təsviri maarifVətən övladı! Ha qeyrət qılın təhsili-ürfani,Qalan mə'naydır ancaq, bu nəqş, əlbət, olur fani.
Cinsi-lətifəBəxti-siyahi-millətə bənzər niqabınız,Şərqin mühitimi o qaranlıq siyabınız?
Tofiq FikrətəŞe'rin, ədibin nasiyeyi-şə'şə'ədari,Dilsiz vətənin bir fəmi-ilhamnisari.
Nisviyyət tərənələriÇöhreyi-dilbərani-fəttanı –Baxışımla öpən zamanda dərəm:
Dün axşamın ilhami-yetimanəsiDün axşam idi, mən gəziyordum yetim-yetim,Bir yoldaşım var idi ki: hüzn ilə möhnətim...
Qüvvət, həyat, ümid...Yaşamağı sevirəm...*Manafzadə Sabit yoldaşıma*
Zamanın məzhəkələrindənŞairlərə ithaf*Qəlp pula döndü həp ilhamımız,
Qış günlərində odlu fəğanlarHəmişə yaxşılıq baş verməli insan olanlardan,Yamanlıq sadir olmaz rəhbəri vicdan olanlardan.
Bədbəxt kor çocuqKarpat xatirələrindən*Dünya üzünə gəldiyi hala iki ildir,
Həyati-hazirəmizin ilhamlarıBaşdan-başa bir kölgə bürünmüş kimi aləm,Üzlərdə nümayan oluyor sayeyi-matəm.
QəmərəEy səmanın qədim olan qəməri,Saneyi-aləmin münir əsəri.
Hekayeyi-eşqEşitdim mən ki, Məcnuni-diləfkar –Olunca mövti-Leyladən xəbərdar,
Xosrovun Şiruyəyə nəsihətiGözün yumduğu dəmdə Xosrov, şu zat –Ki, yə'ni edən gündə tərki-həyat –
Zahirpərəst alimlərəSərf qıldıq ömrü əndər qilü qal,Olmadı hasil bizə ondan kamal.
Hər gülşəndən bir çiçəkNuhun nübüvvətin edər inkar əhli-cəhl,Gavə sitayiş etməyi ürfan hesab edər.
Vətənin nidasıBəsdir, yetər artıq, dur, oğul, dur, daha yatma!Namusu, həyanı, ədəbi uyquya satma!
Ləyali-vüsal, yaxud keçən gecəBu şəb o dilbər ilə bağzari-ülfətdə –Gözəl-gözəl qonuşurduq, nə dadlı söhbət idi!
Rəhgüzari-mətbuatda lövheyi-şəfqət, yaxud üç zavallıNədir bu lövheyi-şəfqət ki, rəhguzardədir?Nədir o xətti-mihən səfheyi-üzardədir?
Mizani-əqvamBir ləhzə açıb dideyi-insafü mürüvvət,Qıl aləmi səncideyi-mizani-həqiqət.
Bir zöhreyi-həyatın üfulüAldım xəbəri-mövtünü, ey cövhəri-yekta,Əş'arımı, əşkabım ilə eylədim inşa!