Rübai 23

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 24

بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 25

آن همی‌خواندم همی‌بوسیدمشدر سواد دیده می‌مالیدمش

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 25

حسن تو را ممالک دل‌ها مسخر استمقبل کسی که وصل تو او را میسر است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 25

ای جام لب نگار می‌دار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 26

همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 26

رویت به هر انجمن دریغ استسرو تو به هر چمن دریغ است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 27

بار دل بر تن نهادن کار ارباب دل استاین که عیسی بار خر بر دوش گیرد مشکل است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 30

ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 31

به شب ماهی میان کاروان استکه روی او دلیل ساربان است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 33

نه آن پیوند دارد با تو جانمکه آید وصف آن اندر بیانم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 34

ره‌روان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 37

ناز ز حد ببرده‌ای ای بت نازنین منراه جفا گزیده‌ای ای ز جهان گزین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 38

گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 39

در سماع آمد بت خوبان چینآفتابی بر زمین در چرخ بین

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 39

با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 40

من کیم باری که نامم بر زبان آورده‌اییا به نوک کلک در تصنیف نامم برده‌ای

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 41

گویند فلان سلطنتی می‌راندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 42

ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 44

می‌نویسم پیش جانان نامه‌ایکاشکی من نامه خود بودمی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 44

معشوقه به گرمابه شبی با ما بودما را ز فروغ چهره خورشید نمود

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 45

چون جان و دلم ز خدمتت نیست جدااندر نظرت چه قدر دارد بدنی

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 45

عشق تو جوان است و جوان خواهد بودتا هست جهان جانِ جهان خواهد بود

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 46

فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 47

می بی لب تو طرب نمی‌افزایدخود بی لبت از شراب کاری ناید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 48

زان عهد قدیم چون مرا یاد آیدلذات جهان سر به سرم باد آید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 49

باد سحری رقص‌کنان می‌آیدبا مژده یار مهربان می‌آید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 50

یاد باد آن راحت جان یاد بادعاشقان را عهد جانان یاد باد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 50

گفتار خوش و لب چو قندم بایدگیسوی دراز چون کمندم باید

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 51

نی حال دلم یکان یکان می‌گویدوان راز که داشتم نهان می‌گوید

Həmam TəbriziRübai1 dəq