Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اشتیاقی به مرادی نفروشد درویشور بود تشنه جگر چشمهٔ حیوان در پیش
Qəzəl 121دوش با من لطفکی آغاز کرد آن دلبرککاب حیوان میچکانید از لب چون شکرک
Qəzəl 123وداع یار و دیارم چو بگذرد به خیالشود منازلم از آب دیده مالامال
Qəzəl 133هزاران نقش گوناگون ببستمبه دستانی مگر آیی به دستم
Qəzəl 136چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یکجا دیدم
Qəzəl 137این منم در صحبت جانان که جان میپرورمگر به خوابش دیدمی هرگز نگشتی باورم
Qəzəl 139کجا روم که کمند تو میکشد بازمضرورت است که با دیگری نمیسازم
Qəzəl 140تا نفس هست به روی تو برآید نفسمور کنم بی تو نظر سوی کسی هیچ کسم
Qəzəl 146عالمی را به جمالت نگران میبینمنه بدین دل نگرانی که من مسکینم
Qəzəl 162ای آرزوی چشمم رویت به خواب دیدندوری نمیتواند پیوند ما بریدن
Qəzəl 170دارم امید وصل تمنای من ببینطبع مشوش و دل شیدای من ببین
Qəzəl 176میآمد و خلق شهر در پیوز شرم روان ز عارضش خوی
Qəzəl 180باز ای مطرب حدیثی در میان انداختیفتنهای در مجلس صاحبدلان انداختی
Qəzəl 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی
Qəzəl 191خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
Qəzəl 202ای خواب که میبینمت از بهر خیالیحیف است که با دیده تو را نیست وصالی
Qəzəl 205از تشنگی بمردم ای آب زندگانیچون نیستی در آتش احوال ما چه دانی
Qəzəl 207ای نور دیده و دل از دیدهها نهانیبا ما نه در میانی کاندر میان جانی
Qəzəl 214میکند بوی تو با باد صبا همراهیخلق را میدهد از بوی بهشت آگاهی
Qəzəl 215اثر لطف خدایی که چنین زیباییتا تو منظور منی شاکرم از بینایی
Rübai 1انگور و شراب را سعادت بادامی مستی و خواب را سعادت بادا
Qəzəl 2با آن که برشکستی چون زلف خویش ما راگفتن ادب نباشد پیمانشکن نگارا
Qəzəl 5داشتم روزی نگاری یاد میآید مراهر زمان از یاد او فریاد میآید مرا
Rübai 8عشق تو که در دل آتش تیز افروختدانم که به شمع سوختن او آموخت
Müfrəd 9چه نویسم ز آرزومندیکان زبان قلم نداند گفت
Qəzəl 9چشم مستش دوش میدیدم به خوابکرده بود از ناز آغاز عتاب
Müfrəd 11هر گه که دلم ز ره بیفتدنور رخ تو دلیل گردد
Məsnəvi 12آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
Müfrəd 12ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Müfrəd 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد