Müfrəd 5

حالم ز فرقت تو نیاید به نامه راستکاین کارنامه‌ای‌ست نه این کار نامه است

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 6

مرا به طلعت تو اشتیاق چندانی استکه زائران حرم را به کعبه چندان نیست

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 6

زنهار مبالغت مکن در هر بابدر مذهب صاحب خرد این نیست صواب

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 8

علم باید که ره نمای بودنه فضولی شره فزای بود

Həmam TəbriziMəsnəvi7 dəq
Müfrəd 8

عمری که از او جهانی ارزددر صحبت خلق رایگانی بگذشت

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 9

ای چشم تو را چو من جهانی شده مستدر پای تو افتاده چو گیسوی تو پست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 12

بدیدم چشم مستت رفتم از دستکوام آذر دلی بو کو نبی مست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 14

با روی تو شمع برفروزد عجب استبا حسن تو دیده برندوزد عجب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 15

ز ذوق یار ملامت‌گران چو بی‌خبرندبه روی دوست چو خرگوش خفته می‌نگرند

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 18

به جای خویش بود گر درخت طوبی راز سلسبیل وز آب حیات آب دهند

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 22

گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 27

ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 27

ما را به امید زندگانی بگذشتدور از رویت دور جوانی بگذشت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 28

ای سواد نامه‌ات نور سواد دیده‌امتازه جانی یافتم تا نامه‌ات را دیده‌ام

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 28

مشتاب ساربان که مرا پای در گل استدر گردنم ز حلقه زلفش سلاسل است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 28

چون خسته شد از منج لب شیرینتخونین شد از این غم دل صد مسکینت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 32

هست امیدم که خاک پای تو گردمبار خدایا بدین امید رسانم

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 32

در شهر بگویید چه فریاد و فغان استآن سرو مگر باز به بازار روان است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 34

زلفش سر کبر و سرفرازی داردزان کشتن عاشقان به بازی دارد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 36

فتنه عالمی شدی فتنه شدم چو دیدمتفتنه نگر که می‌کند فتنه فتنه‌بین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 38

ای دل من نگین تو مهر تو مهر آن نگینعمر شد و نمی‌رود نقش تو از نگین من

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 38

دوستی دامنت آسان نتوان داد ز دستجان شیرین منی جان نتوان داد ز دست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 41

ز وصف اشتیاق او شدی الکن بیان منبه جای هر سر مویی مرا گر صد زبانستی

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 42

هنوز صبح نخستین روز دولت توستدر انتظار طلوع جمال خورشیدی

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 43

از سوز دل مات همانا خبری نیستکاین ناله شب‌های مرا خود سحری نیست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 43

در بزم تو هر که ترک هستی نکنداز باده لب‌های تو مستی نکند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 47

بی آفتاب رویت روزم بود چو مویتبا زلف مشک بویت باشد شبم چو رویت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 52

هر کاو سر تو دارد پروای سر نداردمست تو تا قیامت از خود خبر ندارد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 54

سلطان جان ز عالم علوی نگاه کردبهر شکار روی بدین دامگاه کرد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 54

شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز

Həmam TəbriziRübai1 dəq