Qəzəl 187

شب دوشینه خیالت به عیادت سحریبر بالین من آمد که فلان هان خبری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 196

به یک کرشمه توانی که کار ما سازیولی به چارۀ بیچارگان نپردازی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 199

نه چنان مست و خرابم ز دو چشم ساقیکه مرا با دگری هست خیالی باقی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 210

ز بهر تو باید مرا زندگانیکه شیرین‌تری از زمان جوانی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 217

ای منزل مبارک می‌بخشیم صفاییداری هوای مشکین از بوی آشنایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Müfrəd 2

سعادت با سلامت یار بادتنگه‌دار حوادث کردگارت

Həmam Təbrizi1 dəq
Müfrəd 3

از آن مجلس به صورت گرچه دور استمخوان دورش که جانش در حضور است

Həmam Təbrizi1 dəq
Qəzəl 4

ساقی همان به کامشبی در گردش آری جام راوز عکس می روشن کنی چون صبح صادق شام را

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6

روی ترکم بین مکن نسبت به خوبی ماه راترک من در خیل دارد همچو مه پنجاه را

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 10

دوشش دیدم زلف بشولیده و مستمی آمد و دسته‌ای گل سرخ به دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 11

چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت می‌چکد آب حیات

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 14

سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 15

میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 16

ای بی‌خبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 17

ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 18

لب بر لب من نهاد این لطف بس استمی‌گفت که با کشته خویشم هوس است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 19

عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوس‌پرستی بیش است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 20

ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 21

ترشی تو ولیک نکته‌ات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Müfrəd 22

مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبی‌ستکه طبع را ز لبت در دهان همی‌آید

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 23

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 24

بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحب‌نظر است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 25

ای جام لب نگار می‌دار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 30

ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 36

شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 38

گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 39

با عشق تو دل چون محرم راز آمدبا دل در و دیوار در آواز آمد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 41

گویند فلان سلطنتی می‌راندبهمان بد و نیک ملک نیکو داند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 42

ای دل مطلب دوا ز معلولی چندمشغول مشو به مهر مشغولی چند

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 45

خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq