Həmam Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز
Qəzəl 56جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد
Rübai 59در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ
Qəzəl 60چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد
Rübai 62با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل
Qəzəl 64نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد
Rübai 64رنج تو چو رنج خویش پنداشتهاماین هفته طرب ز یاد بگذاشتهام
Qəzəl 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Rübai 69هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم
Qəzəl 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Qəzəl 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Qəzəl 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Qəzəl 74این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند
Qəzəl 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Rübai 78از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون
Qəzəl 81ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود
Rübai 82از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به
Qəzəl 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Rübai 87اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
Qəzəl 88جانها در آتشند که جانان همیرودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همیرود
Rübai 88ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحهگری
Qəzəl 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Qəzəl 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Rübai 92هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی
Qəzəl 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Qəzəl 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Rübai 96ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی
Qəzəl 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Qəzəl 102نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید
Qəzəl 117برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش