Rübai 54

شد دوش میان ما حکایت آغازاز هر بن موییم برآمد آواز

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 56

جان را به جای جانی جای تو کس نگیردمهر تو زنده ماند روزی که تن بمیرد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 59

در صحبت شانه هست موی تو دریغبا آینه اتفاق روی تو دریغ

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 60

چو رخسارت گل رنگین نباشدشکر چون لعل تو شیرین نباشد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 62

با روی تو ننگرند عشاق به گلگل پیش تو نشمرند عشاق به گل

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 64

نباتت بر لب شکّر برآمدزمرد گرد یاقوتت درآمد

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 64

رنج تو چو رنج خویش پنداشته‌اماین هفته طرب ز یاد بگذاشته‌ام

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 66

میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 69

هجران دیدیم و درد هجران دیدیمدردی که نداشت هیچ درمان دیدیم

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 70

گرچه سیاحان جهان گردیده‌اندمثل رویت کافرم گر دیده‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 71

زاهدان با شاهدان همخانه‌اندگرد هر شمعی دو صد پروانه‌اند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 73

بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 74

این مقبلان که باخبر از روز محشرندجان را به دین و دانش و طاعت بپرورند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 78

زلف ترک من صبا هردم مشوش می‌کندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش می‌کند

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 78

از مه قدحی نهاده بر کف گردونیاران گه خواب نیست خیزید کنون

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 81

ز کوی دوست مرا ناگزیر خواهد بودوگر گذر همه بر تیغ و تیر خواهد بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 82

از باغ ارم گوشه درویشان بهدرویش ز چشم این و آن پنهان به

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 83

چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 87

اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 88

جان‌ها در آتشند که جانان همی‌رودسیلاب خون ز دیدهٔ گریان همی‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 88

ای همنفسان شدست وصلم سپریوقت است که آغاز کنم نوحه‌گری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 89

عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 91

اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 92

هر گه که گذر کنم بر آب صافیوز شوق نظر کنم در آب صافی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 93

بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 96

چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 96

ای باد اگرش خوش دل و تنها بینیاو را هوس این دل شیدا بینی

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 99

مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 102

نفس کافر کیش را عشق تو در ایمان کشیددیو را حکم سلیمان باز در فرمان کشید

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 117

برو با ما صلاح و زهد مفروشکه من پندت نخواهم کرد در گوش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq