Qəzəl 84

آن را که حسن و شکل و شمایل چنین بودچندان که ناز بیش کند نازنین بود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 84

ای طبع تو را جان لطیفان بندهساز تو مزاج طبع را سازنده

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 87

بر سر کوی تو سرها می‌رودجان فدای روی زیبا می‌رود

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 90

معشوق ز ذوق باده گلناریدر ساخته بود دوش با بیداری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 91

ای منزل دوست خوش هوایی داریفریاد که بوی آشنایی داری

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 111

غرض ز دیدن شام و دیار مصر و حجازاگر حضور عزیزان بود زهی اعزاز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 112

رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 115

نبود خلاص ما را ز دو چشم شوخ شنگشکه چو در کرشمه آید گذرد ز جان خدنگش

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 141

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 153

به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 159

شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 189

ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 192

معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامت‌گر بنگر به رخش باری

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 219

دانی چگونه باشد از دوستان جداییچون دیده‌ای که ماند خالی ز روشنایی

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Məsnəvi 4

بعدازان چون خلیفه گشت عمرشد جهان گیر دین پیغمبر

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Müfrəd 4

ز دولت تو مرا دست داده بود دمیبه بندگیت که تاریخ روزگار من است

Həmam Təbrizi1 dəq
Məsnəvi 5

چون عمر شد روان به دار سلامگشت عثمان خلیفة الاسلام

Həmam TəbriziMəsnəvi1 dəq
Məsnəvi 6

چون به جای نبی علی بنشستاهل اسلام را قوی شد دست

Həmam TəbriziMəsnəvi2 dəq
Müfrəd 10

همی‌رسان به جماعت چو شاخ نخل کرموگرنه باش چو بید لطیف راحت روح

Həmam Təbrizi1 dəq
Rübai 11

ای آنکه لبت آب حیات طرب استروی تو چو باده خرمی را سبب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Rübai 12

در آرزوی تو شمع را جان به لب استزان مرده و سوخته چو من روز و شب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 13

ترکم زمی مغانه سرمستمی‌آمد و عقل رفته از دست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 13

چون دیدن آن سرو روان در خواب استپس ذوق دل و راحت جان در خواب است

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Məsnəvi 15

زنگی‌یی زشت را ظریفی دیدگفت باید به ریش او خندید

Həmam TəbriziMəsnəvi3 dəq
Qəzəl 20

حسنی که هست روی تو را بی‌نهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 21

خانه امروز بهشت است که رضوان اینجاستوقت پروردن جان است که جانان اینجاست

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 23

اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوب‌تر است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Rübai 33

بزم از رخت امشب آفتابی داردچشم تو به هر گوشه خرابی دارد

Həmam TəbriziRübai1 dəq
Qəzəl 34

یاری که رخش قبله صاحب‌نظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است

Həmam TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 39

بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست

Həmam TəbriziQəzəl2 dəq