Məmməd Araz · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
İndi bizim ölümlə,Çarpışan çağımızdı.
Ayağa dur, Azərbaycan!Nə yatmısan, qoca vulkan, səninləyəm!Ayağa dur, Azərbaycan, səninləyəm!
Düşmən qabağından qaçan «kişilər»Başını qorudu boş papağınan,Pay verdi düşmənə zər tabağınan;
Mikayıl şer oxuyur...Mikayıl Mirzənin əlli yaşı tamam oldu. O, Azərbaycan xalq artisti, böyük aktyordur, millət vəkilidir, ictimai xadimdir, sənət müəllimidir. Bunlar hamısı məlumdur. Mən şair olduğum üçün onun çoxsahəli fəaliyyətinin bir qanadından – poeziya qanadından danışmaq istəyirəm, onu alqışlamaq istəyirəm, onu dinləmək, dinləmək istəyirəm.*Məncə, Mikayılı bir dəfə dinləyən kəs sonra uzun zaman özünü, öz içini dinləməyə bilmir, çünki Mikayılın oxuduqları yalana, böhtana: riyakarlığa, nadanlığa qarşıdır, onları daşıyanlara qarşıdır; onlara sillədir, qılıncdır Mikayılın şerləri. Onları dinləməmək mümkün deyil...*
Dağla üz-üzəDeyirlər, bu dağın beş milyon yaşı,Bu çayın üç milyon yaşı tamamdır.
Ana torpaqAna torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Bacım Gülsümə məktubNecə yad görürəm doğma yerləri...İlk dəfə qarşıma çıxmadı anam.
Mənim NaxçıvanımSinəmdə o yerin dağ havasıdır,Qaynar bulaqları qaynar qanımda.
Günəşi ittiham edənlərBu gecə fəzaya düşmüşdü yolum,Bir topa ulduza ilişdi yolum.
Ana yurdum, hər daşına üz qoyumAna yurdum, hər daşına üz qoyum,Hər dərəndə çaldığım saz yaşayır.
Çoban çörəyi, çoban ürəyiQışlaqda yazılmış şer*Bir qadın ki, dağ mehini düzüb saçına,
Salam, a zirvələrSalam, a gədiklər, salam, a dağlar!Yenə boynunuzu qucmaq istərəm.
Min dəfə düşünüb daşındın azıMin dəfə düşünüb daşındın azı,Bu qədər düşünmək itirdi səni.
Ağ şəhərli qaralarNə yaxşı iş tapdı ona yad ölkə,Bir qitə şəninə deyilmi ayıb? –
Nazimə Türkiyə sovqatıFikrimdə nə vaxtdanuyumuş bir xəbər
Şöhrətə atılan gülləİlya Çavçavadzeni öldürən güllə*indi onun ev-muzeyində saxlanılır.*
Məmməd AslanaQardaş, düzümünün əsiri oldum,Xəbərim olmadı özümdən mənim.
Nə ola-ola...«Nişançı özümüz, hədəf özümüz»;Dayanaq, sonrası nə ola-ola.
Yazı masamaBiz iki ocaq kimiSinə-sinəyə yandıq.
Qara dəniz şərqisiYer əlimdən, göy telimdən öpürkən,Mən Koroğlu,
Tanrım, məni məndən qoruTanrım, məni məndən qoru bu yaşda:Hər döngəyə döndərməyim döngəmi.
Ağlama, qorxuram göz yaşlarındanYenə gözün dolu, ürəyin dolu,Təsəlli sənindir, gileylər mənim.
İbrət-nifrət muzeyiSən dünyaya göz açdığın bu diyarda,Ünvan gəzdim.
Yol ayrıcında söhbətMən özüm bilirəm nəçiyəm, nəyəm;Tikdiyim bu daxma, hördüyüm budur,
Ata millət, ana millət, ağlamaPəncərəni külək döyüb ağlasa,Eyvanına quşlar qonub ağlasa,
Çıxıb getmək istəyirəm...Çıxıb getmək istəyirəm, çıxıb getmək...Harda, neçə iz-tozum var, yığıb getmək,
Gözəllik saxladı ölümdən məniMən yenib gedirdim qüruba doğru,Neçə dərd-vəsiyyət qolumun üstə;
Yoxdu sözüm, yoxdu dahaVallah, sözüm tükənibdi,Vallah, sözüm yoxdu daha.
Kefli İsgəndərlə görüş(Mirzə Cəlilə)*İsgəndərlə qarşılaşdım
Gözləri yol çəkən ana mahnısı(nəğmə)*Bir ana, boynunu burmaqdan yorulmaz.