Burda mən qəribəm günəş də qərib...

Qara buludların qanadı qışdaYarı qaranlıqdı, yarı işıqdı.

Məmməd İsmayıl2 dəq
Tütək olub qəm çalır

Tütək olub qəm çalırDünənki qamış bizə.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Buraxın məni

Göydə ulaşırdı qurdum bəlkə də,Haqqın dərgahıydı yurdum bəlkə də,

Məmməd İsmayıl2 dəq
Ay qızım, məni də bir ağız ağla

Aşıq Zülfiyəyə*Mən elə qədərin qəm səfiriyəm,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Yaş altmışa dayandı

Nə biləydim nələr vardı qarşımda.İtik toxum göyərərmi hər şumda?

Məmməd İsmayıl1 dəq
Altmış yaşında bu dəli

Bir vaxt “beş-daş” oynayardı,“Top aldı-qaç” oynayardı,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Tütəyə dönəcək qamış...

Tütəyə dönəcək qamış,Bilirəm ahı sevirsən.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bir cənazə yol gedir...

Baharı qoyub gəldimbir gün yol ayrıcında

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sən mənə bu qışı tərcümə elə

Böyüdük, illəri yerinə qoyduqMən özüm uduzdum mərcimə elə.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Qəm yemə dəli gönül

Mələklərin qatındaanılan adın olsa,

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ömür misalını yelə çək daha

Ayrıldıq! Tükəndi ümid yeri dəÖmür misalını yelə çək daha.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Saralan yarpaklar budakta kalmaz…

Çin olur kalbine daman bilirdim,Ne vardı, yenidən kalbime damsan.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Dünyanın ən böyük məğlubiyyəti

Bir qadın uğruna qazanılarDünyanın ən böyük qələbəsi

Məmməd İsmayıl1 dəq
Payızın yelləri bəhanə imiş...

Bəlkə qönçəsindən çıxmazdı çiçək,Aldanıb səhərin yelinə gəldi.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Siz gedin...

Sən mənə bağlısan, ölsəm, ölərsən,Məni bu dünyaya gətirən eşqim.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ya da bildiyindən çox bilir qadın

Əvvəli yelinə uçar bir adın,Çatdımı? İrəli qalar geridə.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Yoxun varlığı

Sən olsan, zamanın nə həddi vardı,Tanıya qapımı ixtiyarlığı.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Kəsilməz söhbəti yarın, yoldaşın

Gəzsə də saçımda bəxtin əlləri,Qalsam da əlində külün külfətin.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Qoymayın dünyanı adiləşməyə...

Elə, ürəklər də zirvələr kimiQalsın o əvvəlki parlaqlığında.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu millət

Hərrac bazarında udur, uduzur,Haçandan canına hopub bu qüsur?

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu adam

Bu adam Allahın bəlası imiş,Şeytanın balası imiş bu adam.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Sən kimi seçirsən

Nə oldu: yaxşını pisdən seçmədin?!Nə oldu: qızılı misdən seçmədin?!

Məmməd İsmayıl1 dəq
Bu xalq çəpik çalmaq öyrənir hələ

Gələcək oxucu, düşün bu vaxtı,Qışlada qışlamaz qoşun bu vaxtı.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ağacdələn, döy qapımı

Yolum hərdən-hərdən kəndimizə düşür. Orda anamdan ömürlü, məndən vəfalı evimiz hələ də tək-tənha savaşlardan geri dönməyən atamı gözləyir. Qapısı bağlı yetim,tənha evimiz. Bu dəfə payız çənində gəlmişdim ata yurduna. Həyətə çatar-çatmaz bir səs eşitdim, kimsə qapımızı döyürdü...Ayaq saxladım. Elə bil gəlişimi ayların, illərin şirinli-acılı xatirələri ilə qolboyun olan evimizə kimsə xəbər verirdi. Qapıya bir az da yaxınlaşdım, bir az da... Axı bu şərin şər vaxdı, payız çən-dumanında mənim gəldiyimdən kimsə xəbər tutmamışdı. Evimizdə isə taleyin gəzavü-qədərindən başqa kimsə yaşamırdı. Bəs elə isə kimsəsiz evin qapısını döyən kim idi? Ama bu səslər insan barmaqlarının səsinə bənzəmirdi, nəsə gaibanə bir səs idi. Payız sisi bir az da seyrəlmişdi...Sən demə qayğısız ağacdələn tənha evimizin əski, çürüməkdə olan qapısını dimdikləyirdi. O, kim idi? Bəlkə anamın ruhuydu,bəlkə atamın, bəlkə vaxdın, zamanın, ya bəlkə mənim arzularımın barmaqlarıydı ani gəlişimi yetim evimizə xabər verirdi.Ya bəlkə həqiqətən yem arayan ağacdələn idi, bilmədim. Gözümdə savaşlardan acı yadigar kimi dünya üzünə səpilən evlər canlandı, bir də təkcə ağacdələnlərin döydüyü qapılar...*Yol azıbsan bu payızın çənində

Məmməd İsmayıl3 dəq
Vətən seçilməz

Dostu bu dünyada seçib taparlarDost-düşmən seçilər, Vətən seçilməz.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Savalanda yatan igid

Anası ayrılıq çağında oğluna dedi: ”Orda, Savalan dağının başında yuxuya gedəcəksən, atın da keşiyində durub səni qurtdan, quşdan qoruyacaq. O vaxt oyanacaqsan ki, qılıncın qınından sıyrılıb dəstəyi də sənə tərəf,-deməli qısas vədəsi çatıb”.İğid Savalanda hələ də yatır, on ildən bir oyanıb yenə yatır, atı da yanında gözləyir ki, vaxt-vədə çatsın, iğid oyansın… Bu əfsanənin yaşı neçədir? Bir əsirmi, onbir əsirmi? Bəlkə daha çox. Onu oxuduqca başı bəlalı xalqımızın başına gələcəkləri öncə görməsinə heyrət etməmək olmur. Başına gələcəkləri, bir yerə yox beş yerə parçalanacağını hardan bilirdi ki, mənim əzabkeş xalqım, qisasını alacaq igidini Babadağın, Şahdağın, Dəlidağın başında yox, ikiyə parçalanacaq Azərbaycanın Güneyle Quzey sərhəddində Savalanda yuxuya vermişdi? Yoxsa, gələcək faciələr gözəgörünməz ağacdələnlər kimi uzaq yarınların uzaqlığından bizə xəbərlər gətirir, qapımızı döyür,- oyanın deyir, biz eşitmirik .. Oyandıqmı? Oyanrıqmı?*Orda, Savalanda bir iğid yatır,

Məmməd İsmayıl3 dəq
Mən şair deyiləm..

Bu xalq yeddi yerdən zavala gəldi,Bu xalqın danışan dili olmadım.

Məmməd İsmayıl3 dəq
Bir dəfə

Bir dəfə toprağa tohum səpilir,Bir dəfə saralır, zəmi, bir dəfə.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Ömür sirli—soraqlıdır

Gətir xəyalına ilk məhəbbəti,Qapılar bağlanıb, itib açarlar.

Məmməd İsmayıl1 dəq
Döyüş—qələbə

Döyüş illərində gəldik dünyaya,Arzuya,

Məmməd İsmayıl1 dəq