Nəriman Həsənzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dəvəsi ölmüş ərəbə*Qalx, ərəb, qalx, yeriyək,
AğrıAsya xanıma*"Can verən o idi, canı çıxan sən..."*
ƏgərYaxşılığın başa qaxmaq üçündüsə,ya qaşqabaq üçündüsə,
ƏzizimMəhəbbəti satın alır pul verən,*Məhəbbətə can verənin əlindən.*
Elə durmaUzunsaçlım,“qaçqınım”,
Ekran önündəPişiklərin yeməyini göstərirlər,Pişiklərə xüsusi bir hörmət ilə.
HeyrətBir sözün ovsununadüşdü başqa söz deyən.
“Dilənçi”Qovma, qovma “dilənçinin” xətrinə dəyər,bəxti ona bir ömrü də qısa veribdi.
Öldü deməyin onaDünya bir pəncərəymiş,İsmayıl baxdı getdi,
Fəlsəfənin riyaziyyatıKitab da bir ömrün vəsiqəsiymiş,gah sevinc bürüyər, gah kədər məni.
ÜrəyimUçmaqmı istəyirsən,hanı o işıq, o nur?
Səs ver Bakıya, TəbrizSənə qurban Azərbaycan,özün özünə qənimsən.
Oğluma cavabSoruşdu bir gün oğlum.– Ata, ağlamısanmı?
SevinEvdə bikef olur yoldaşım hərdən,bir soyuqluq hopur qana, iliyə.
PayızDeyirəm, saralıb solduqca bağlar,niyə qan qaynayıb-qarışmayır heç?
HeyifEvimdə bir dəstə gül-çiçək:sarı, ağ, qırmızı.
Ən şirin nemətAçılan toplara diksinməyiriz...*Sabir*
Müşfiqin oğluMoskvada Müşfiq gecəsində hörmətli*Əziz Şərif məni qucaqlayıb Müşfiqin oğluna*
Bakı“Dünya oddur”*Heraklit*
CəngiYenə ürəyimdə bir həyəcan var,görün nələr deyir, bir qulaq asın.
Qalan qapılardıSənin telefonun səninki deyil,ordakı nömrələr neçə əl görüb.
NikolayHeykəli önündə donub qaldım mən,hirsimdən beynimə sıçradı qanım.
AdətToyda oynadılar, ürək açdılar,sonra gecəyarı dağılışdılar.
Səs-səsə“Qah-qah gülməlisən*xaniman xərab!”*
Sən dəTəbabət dərsliyinigətirdim bir gün yada.
HəyatGörüşəndə öpüşdülər,köyrəldilər,
Ehtiyacı varİnsan cavanlıqda şərəf-şan gəzir,hər kəsin bir ada ehtiyacı var.
ƏbədiyyətZərifa Əliyevanın xatirəsinə*Sükut içindədi muzey qəbristan,
İsmətYox oldu o gülərüz,o ağ, bakirə bədən.
MənKimsə salam verdi mənə rəhm ilə,Allahın nə yazıq bəndəsiyəm mən.