Nizami Gəncəvi · Məsnəvi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Onda ki, Bəhramın üzü nur saldı,Yəmən dərisindən xamlığı aldı,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 12Bu qədər gözəl gülü tərənnüm eyləyən mənBir bülbüləm bağında könül açan, nəğməzən.
Xosrov və Şirin, fəsil 12Eşqdən başqa söz könlümə yaddır,Ömrümün quşuna sevgi qanaddır.
Xosrov və Şirin, fəsil 14Köhnə dastanların qoca ustadıÖz hekayətinə belə başladı:
Xosrov və Şirin, fəsil 15Günlərin bir günü, bir səhər erkənXosrov çıxdı çölə, könlü xeyli şən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 18Bir dəfə öz tayının dalınca gəzdirib gözİki-üç munisilə danışdı iki-üç söz,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 19Əzəliyyət fərşində sürüb öz həyatını,Nə etdisə onunçun aldı mükafatını.
Leyli və Məcnun, fəsil 31Atası görüncə dərdli oğlunu,Eşqin girdabında boğulduğunu,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 43Həmməsləklik ucundan bir gün durub üz-üzə,İki həkim qərəzlə gəldi, nəhayət, sözə.
Xosrov və Şirin, fəsil 91Bir gün şah Şirinlə məclis qurmuşdu.Söhbət ədalətdən, bilikdən düşdü.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 7Sən, ey bütün bədəni pak canlardan pak olan!Ruhu sən bəsləmisən, bu ruhum sənə qurban.
İqbalnamə, fəsil 7Nə gözəl günəşsən, ta uzaqlardanEdirsən bizimçin hər şeyi əyan.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 11Sən ey bütün bəşərə şərəf, yaraşıq olan,Ey dünyanın gözünə əbədi işıq olan
Leyli və Məcnun, fəsil 18Kəklik qarışqanı dimdikləyərək,Onu dimdiyində sıxırdı bərk-bərk.
Leyli və Məcnun, fəsil 20Bağın calalını yaradan ustaBöylə nəql edirdi dastan xüsusda:
İqbalnamə, fəsil 20Aydın düşüncəli alim Ərəstu.Böyük tacidara səna oxudu,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 21Bir ədalətli padşah baş yastığa atınca,Zalım bir şahı gördü yuxusunda, yatınca.
Xosrov və Şirin, fəsil 21Gül rəngli at səhər zərrin nalındanDaşlara od rəngli toz səpən zaman
Sirlər xəzinəsi, fəsil 24Ey məğrurlar ağası, qüruru tərk et bir an!Səndən yaxşılıq görsün, feyz alsın bütün cahan.
Xosrov və Şirin, fəsil 26Düzəltmək istəsə bir işi fələk,Əvvəlcə min oyun çıxartsın gərək.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 27Zülm edib bir qarıya çox uddurmuşdular qan,O da Sultan Səncərin tutaraq yaxasından,
İqbalnamə, fəsil 28Nizami, bu qapı açar götürməz,İlk nəqş bağlananda görməyib heç kəs.
Xosrov və Şirin, fəsil 31Oturmuşdu bir gün şah yarı xumar,Gözləyirdi, bəxti haçan ayılar?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 37Tutularaq bəlaya bir zahid darda qaldı,Meyxanələr küncündə özünə məskən saldı.
Xosrov və Şirin, fəsil 38Gəzməyə çıxmışdı şah bir gün erkənYanında Şirintək gözəldi çəmən.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 45Bir gün Məkkəyə doğru səfər edən bir kişi,Məkkəyə gedənlər tək düzəltdi hər bir işi.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 58Biz ki, bilirik ölüb gedəcəyik bir zaman,Səbəb nədir dörd əllə tutmuşuq bu torpaqdan?
Sirlər xəzinəsi, fəsil 59Ağac göy çəmənlikdə açanda rəngbərəng gül,Qızılquşla söhbətə başladı nazlı bülbül:
Sirlər xəzinəsi, fəsil 2Ey bütün varlıqları xəlq edən pərvərdikar!Aciz torpaq da almış səndən qüvvət, iqtidar,
Sirlər xəzinəsi, fəsil 3Sən, ey bizlər yox ikən ta əzəldən var olan!Biz ki, məhv olanlarıq sən, ey həmişə qalan.