Əvhədi Marağalı
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Kənddən avam bir türk şəhərə yetdi,O, kamil bir şeyxin yanına getdi.
Cami-Cəm, fəsil 88İstəyin olarsa düzgün və doğru,Birinci addımda muradındır o.
Cami-Cəm, fəsil 95Zöhdün o olar ki, ey tale gəzən,Sən dünya malından üz döndərəsən.
Cami-Cəm, fəsil 110Ürfanın axırı – onun görməsi!Ürfanın əvvəli – onun bilməsi!
Cami-Cəm, fəsil 114Ustad tap, sonra da dürr deş hər zaman,Onda baş ağrısı çəkməz bir insan.
Cami-Cəm, fəsil 118Əvvəldə etmişdim səni xəbərdar;Üç ruh bədən ilə daim olur yar.
Cami-Cəm, fəsil 128Sən ey rövnəq verən gecə-gündüzə,Bir gecə-gündüz də nəzər sal bizə.
Qəzəl 478صنما، به دلنوازی نفسی بگیر دستمکه ز دیدن تو بیهوش و ز گفتن تو مستم
Qəzəl 2سلام علیک، ای نسیم صبابه لطف از کجا میرسی؟ مرحبا
Qəzəl 8درد سری میدهیم باد صبا راتا برساند به دوست قصهٔ ما را
Cami-Cəm, fəsil 23Günəş fələklərlə bir xeyli zamanDolandı başına Yerin durmadan.
Cami-Cəm, fəsil 24Elə ki, dörd ünsür möhkəm sarışdı,Tamam bir-birinə onlar qarışdı.
Cami-Cəm, fəsil 30Bunu yaxşı bilir hər anlayan kəsDilsiz bir natiqdir bu dünyada nəfs.
Cami-Cəm, fəsil 38Ey oğul, bu yolu asta get görək,Qoy iti gedərək qızmasın ürək.
Cami-Cəm, fəsil 39Mey içib ağlını gəl vermə yelə,Özünü özgəyə tapşırma belə.
Cami-Cəm, fəsil 51Bir ata oğula öyrətdi yaraq,Həm kəmər bağladı, həm verdi papaq.
Cami-Cəm, fəsil 72Düz görən fikirdən yaranar hikmət,Dini gözləməkdən güc alar hikmət.
Cami-Cəm, fəsil 73Çoxmu baxacaqsan ona-buna sən?!Barı bir ibrət al bu ölənlərdən.
Cami-Cəm, fəsil 78Axtarıcısansa, mənsəbi tərk et,Hər çətinlik üçün yoldan dönmə, get.
Cami-Cəm, fəsil 94Susmaqla, seyr ilə çatdılar ancaq,Kilsədə Məryəmlə, Zəkəriyya, bax.
Cami-Cəm, fəsil 98Haqdan özgəsindən kömək din deyil,“Kömək tələb edin məndən”, budur, bil.
Cami-Cəm, fəsil 127Kim bəhrəsiz qalsa elmdən, dindən,Canını alarlar güclə bədəndən.
Qəzəl 326دوشم از وصل کار چون زر بودتا به روز آن نگار در بر بود
Qəzəl 384هر دم برم به گریه پناه از فراق یارآه! از جفای دشمن و آه از فراق یار!
Qəzəl 742ای که تیر بیوفایی در کمان پیوستهایبار دیگر چیست کندر دیگران پیوستهای؟
Məntiqül-üşşaq, fəsil 4جهان خالیست، من در گوشه زانممروت قحط شد، بیتوشه زانم
Qəzəl 6پیر ریاضت ما عشق تو بود، یاراگر تو شکیب داری، طاقت نماند ما را
Cami-Cəm, fəsil 20Bu kitab övliya kitabıdır, bax!Yaramaz şöhrətçün onu aparmaq.
Cami-Cəm, fəsil 21Sevinclə qət etdim dünən gecə mən,Qoy bir məclis qurum bu camla hökmən.
Qəzəl 27آخر ای ماه پری پیکر، که چون جانی مرادر فراق خویشتن چندین چه رنجانی مرا؟