Saib Təbrizi · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Qəm dolu sinəni açsan, nə qədər qan tökülər,Kasıbın başına torpaq da damından tökülər.
Qəzəl 3616O qədər sinədə oxlar qarışıb bir-birinə,Hər nəfəs çəksən, inan, ox çıxacaq ah yerinə.
Qəzəl 4006Mey olan yerdə şüur tab eləyər?Kim buluddan aya niqab eləyər?
Qəzəl 4103Hind axşamıtək burda həyatım qara oldu,Ömrüm şama döndü, əriyib min para oldu.
Qəzəl 4218Haçan bu xalq əvəzsiz bir iş görüb, xudaya?Təzim edib əvvəlcə xudaya yox, təlaya.
Qəzəl 4254Arifin sözləri divanələrə etməz əsər,Necə divanədi o, qaçmasa səhraya əgər?
Qəzəl 4285Lütf ilə bir bizi saysan, nə olar?Məni məndən də ayırsan, nə olar?
Qəzəl 4523Susanda sanma ki, dərdin nihandır,Bu solğun çöhrəmiz bir tərcümandır.
Qəzəl 5196Aşiqi-sərgəştənin ormandan olmaz qorxusu,Dalğanın, yağmur nədir, leysandan olmaz qorxusu.
Qəzəl 5553Kaş yenə İsfahana dönməyə imkanım ola,Vəsfinə Zindərudun bir yeni dastanım ola.
Qəzəl 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانمعیار عشق را از لرزش آواز می دانم
Qəzəl 5895Köksüm dağını taci-Firiduna vermərəm,Üryan tənimi ətləsi-gərduna vermərəm.
Türki qəzəl 8Çıxartdı xət və mənəm zülf mübtəlası hənuzDüyün saqqaldı və başımdadır qarası hənuz
Türki qəzəl 16Saqiya, meydən rəfu qıl çak bolmuş könlümüQıl bu isi qan ilə peyvənd üzülmüş könlümü
Pərakəndə şeir 98پیش اشکم که خروشنده تر از سیلاب استبحر را مهر خموشی به لب از گرداب است
Qəzəl 109جذبه مجنون سبک سازد ز تمکین سنگ رادر کف طفلان دهد پرواز شاهین سنگ را
Pərakəndə şeir 156چون غنچه گر زبان تو با دل موافق استبر کاینات از ته ل خنده لایق است
Qəzəl 165برگ کاهی نیست کشت نابسامان مراخوشه از اشک پشیمانی است دهقان مرا
Qəzəl 195Aya bənzər o gözəl aldanar hər yağlı dilə,Kişi istər ki, yolun rişəsini alsın ələ.
Qəzəl 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم مادر زمین شور دایم دانه می ریزیم ما
Qəzəl 281Can boğazda, sübhtək biz indi nalan olmuşuq,Dərdimiz çıxmış üzə, eşqi nümayan olmuşuq.
Pərakəndə şeir 371ز درد می دل زهاد با صفا نشودکه چشم آبله روشن به توتیا نشود
Pərakəndə şeir 410عاشق عنان به چرخ مقوس نمی دهدصید رمیده دست به هر کس نمی دهد
Pərakəndə şeir 436از دیده حیرت زده چون آب نریزد؟از دست چسان آینه سیماب نریزد؟
Pərakəndə şeir 439توفیق، مرا رخت به منزل نرساندخاشاک مرا موج به ساحل نرساند
Qəzəl 495نه به چشم و دل تنها نگرانیم تراهمچو دام از همه اعضا نگرانیم ترا
Qəzəl 527O qəddinin həsrəti salmış məni bəlaya.O zülfünün şövqündən bir yoldaşam səbaya
Qəzəl 558Şad elə laləyanaq, zülfü pərişanları sən,Nura qərq eylə ürəkdən o şəbistanları sən.
Qəzəl 569مشرق مهر بود سینه بی کینه ماصاف چون صبح به آفاق بود سینه ما
Qəzəl 593Qəribədir, çəkir əqlin müdam kəməndə səni,Məhəbbət azad edər, əql edərsə bəndə səni.