Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل سیاه ارباب غیرت را ز منت میشودشمع ما خاموش از دست حمایت میشود
Qəzəl 255تا خرام قامت او برد از سر هوش ماپشت بر دیوار چون محراب ماند آغوش ما
Pərakəndə şeir 257گنج در ویرانه من مار ارقم میشودزعفران در سینه من ریشه غم میشود
Qəzəl 257آهوان را در کمند آورد چشم پاک ماشد چو مجنون دیده ما حلقه فتراک ما
Pərakəndə şeir 260عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید
Pərakəndə şeir 262خوش بهاری می رسد فکر می و ساغر کنیدکاسه را فربه کنید و کیسه را لاغر کنید
Qəzəl 262Qəlbin hər bir mətləbin həmxanədə biz tapmışıq,Şam yanıbdır, nurunu pərvanədə biz tapmışıq.
Qəzəl 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ماآب و رنگ گوهر از گنجینه می یابیم ما
Pərakəndə şeir 267شکوه خامشی در ظرف گفت و گو نمی گنجدمحیط بیکران در تنگنای جو نمی گنجد
Qəzəl 266ناامیدی بر دهد اشکی که میباریم مارزق قانون میشود تخمی که میکاریم ما
Qəzəl 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ماخار بی گل را گل بی خار می سازیم ما
Pərakəndə şeir 283نفس را صافی از کلفت خراش سینه می سازدکه سوهان تیغ ناهموار را آیینه می سازد
Pərakəndə şeir 284بدآموز قفس در آشیان مسکن نمی سازدز چشم افتاده دام تو با گلشن نمی سازد
Pərakəndə şeir 285نه لاله (است) این که پای بیستون را در حنا دارددل سنگ از برای ماتم فرهاد می سوزد
Pərakəndə şeir 311(صبا در هم خبر از طره جانانه می گویدسخن های پریشان با من دیوانه می گوید)
Pərakəndə şeir 312آن که چشمان ترا نشأه بیهوشی دادمستمندان ترا ذوق جگرنوشی داد
Qəzəl 321مرا آن روز راه حرف با دلبر شود پیداکه خط سبز از آن لبهای جان پرور شود پیدا
Qəzəl 324O qara zülfün əsiri necə miskin görünər?Sünbülüstanda axı ahuyi-mişkin görünər.
Pərakəndə şeir 329رهنوردی که مدارش به توکل گذردگر قدم بر سر دریا نهد از پل گذرد
Pərakəndə şeir 334هر کجا از خط سبز تو سخن می خیزدموی از سبزه بر اندام چمن می خیزد
Qəzəl 333چه می آری به گردش هر نفس آن چشم شهلا را؟محرک نیست حاجت، گرد سر گردیدن ما را
Pərakəndə şeir 336نکشم ناز بتی را که جفاجو نبودبه چه کار آیدم آن گل که در او بو نبود؟
Pərakəndə şeir 338رام عاشق نشدن، کام زلیخا دادنهمه از یوسف بازاری ما می آید
Pərakəndə şeir 340خون به جوشم ز خط غالیهگون میآیداین بهاری است کز او بوی جنون میآید
Pərakəndə şeir 341مگر از ناله بلبل دل ما بگشایدورنه پیداست چه از باد صبا بگشاید
Pərakəndə şeir 352به آه سرد دل خود دو نیم باید کردچو غنچه خنده به روی نسیم باید کرد
Qəzəl 355مهیا شو دلا در عشق انواع ملامت راکه سنگ کم نمی باشد ترازوی قیامت را
Pərakəndə şeir 358دل رمیده به این خاکدان نمی سازدبه هیچ وجه شرر با دخان نمی سازد
Pərakəndə şeir 365سحر که پرده ز رخ گلرخان براندازند( ) زلزله در ملک خاور اندازند
Pərakəndə şeir 368ترا که چتر زراندود آفتاب بودهلال عید به اندازه رکاب بود