Qəzəl 525

آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 532

تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 535

می کند گرم طلب شعله آواز مرامی شود زمزمه بال و پر پرواز مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 537

از خط به مهربانی ما بدگمان مشوما با لبت نمک به حرامی نخورده ایم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 539

آشنایی به کسی نیست درین خانه مرانظر از جمع به شمع است چو پروانه مرا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 544

ما داغ جنون را به سویدا نفروشیمیک ناله زنجیر به دنیا نفروشیم

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 545

به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 545

شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 555

ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 555

چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 561

حلقه هر در باغی نشود دیده ماباغ دربسته بود دیده پوشیده ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 562

گرچه از درد خزانی شده رخساره مامی توان چید گل از سینه صد پاره ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 563

تا چه گل ریشه دوانیده در اندیشه ما؟که رگ ابر بهارست رگ و ریشه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 565

رویت که شست چهره به آتش نقاب ازوشد مشرق ستاره و مه آفتاب ازو

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 566

ای غنچه زر خرید گلستان بوی توخورشید خانه زاد شبستان موی تو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 565

آب حیوان زند آب در میخانه مامی گزد خضر لب از حسرت پیمانه ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 567

در مجلس شراب رخ شرمگین مجواز جویبار شعله گل کاغذین مجو

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 566

سیل را گنج شمارد دل ویرانه مابرق را تنگ در آغوش کشد دانه ما

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 573

دل نگردید شب وصل تهی از گله‌هاطی شد این وادی و هموار نشد آبله‌ها

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 576

دل هر کس که از خورشید ایمان گشت نورانیبود از اشک دایم کار چشمش سبحه گردانی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 576

به محفل تو که خاموش بود سپند آنجاکراست زهره که سازد صدا بلند آنجا؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 580

از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 579

به تیغ کج نشود راست هیچ کار اینجادل دو نیم کند کار ذوالفقار اینجا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 581

کند چه نشو و نما دانه زمین گیریکه در گذار ندیده است ابر تصویری

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 580

خوش آن که از دو جهان گشت بی نیاز اینجاگرفت دامن آن یار دلنواز اینجا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 591

مرا چون نیست طالع ز آشناییهمان بهتر که سازم با جدایی

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 592

مده به چشم و دل خویش راه، غفلت رابه خلوت لحدانداز خواب راحت را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 595

بهار می گذرد، سیر گلستانی کنبه آشیان چه فرو رفته ای، فغانی کن

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 594

ز دوزخ است چه پروا نیازمند ترا؟که ساخت شعله سویدای دل سپند ترا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 596

اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترااشاره ای است که آزاد می کنیم ترا

Saib TəbriziQəzəl2 dəq