Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
به هر ترنمی از جای می رود دل ماسبک رکاب چو بوی گل است محمل ما
Pərakəndə şeir 664تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Qəzəl 662رسیده است به معراج اوج پستی ماهزار پایه کم از نیستی است هستی ما
Pərakəndə şeir 665نهشت شرم رخ از گوشه نقاب نمایینشد که گوشه کاری به آفتاب نمایی
Qəzəl 665هزار حیف که گل کرد بینوایی مابه چشم آبله آمد برهنه پایی ما
Qəzəl 667زهی به غمزه جانسوز برق مذهبهابه خنده شکرین نوبهار مشربها
Pərakəndə şeir 675دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن
Qəzəl 674زهی نقاب جمالت برهنهروییهاخموشی تو زبانبند کامجوییها
Pərakəndə şeir 677نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Pərakəndə şeir 681ای صبا احوال ما با پاسبان او بگواشتیاق سجده را با آستان او بگو
Qəzəl 682می سوزد آرزو دل پراضطراب رابر سیخ می کشد رگ خامی کباب را
Qəzəl 683در ششدرست مهره اسیر جهات رادرهم نورد سلسله ممکنات را
Qəzəl 691در جوش گل شراب ننوشد کسی چرا؟با رحمت خدای نجوشد کسی چرا؟
Qəzəl 693قید عیال، پست کند رای مرد راگهواره تخته بند کند پای مرد را
Qəzəl 698وادید کرده است به من تلخ، دید رادر رجعت است عادت اعداد، عید را
Qəzəl 704از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را
Qəzəl 706دانسته ام غرور خریدار خویش راخود همچو زلف می شکنم کار خویش را
Qəzəl 731از کار رفته دست چو دست سبو مراریزند می چو شیشه مگر در گلو مرا
Qəzəl 743دایم ز نازکی است دل افگار شیشه راخون می چکد مدام ز گفتار شیشه را
Qəzəl 746از خصم کجروست چه غم راست خانه را؟تیر کج است آیه رحمت نشانه را
Qəzəl 748پروای مرگ نیست گدای برهنه راسیل آب زندگی است سرای برهنه را
Qəzəl 752شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما
Qəzəl 758بیگانگی شده است ز عالم مراد مایادش به خیر، هر که نیفتد به یاد ما!
Qəzəl 759یاقوت کهربا شود از آه سرد ماایوب را کند کمری، بار درد ما
Qəzəl 770آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما
Qəzəl 771در سیر و دور می گذرد ماه و سال ماچون گردباد ریشه ندارد نهال ما
Qəzəl 775دل از قضا به دست رضا دادهایم ماعمریست تا رضا به قضا دادهایم ما
Qəzəl 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم مااز آفتاب دامن تر می بریم ما
Qəzəl 786روشن چسان شود به تو سوز نهان ما؟چون شمع کشته است زبان در دهان ما
Qəzəl 787بر رو چو برگ گل ندویده است خون ماچون داغ لاله عشق مکیده است خون ما