Saib Təbrizi
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از بدن آزادی جانهای غافل مشکل استپای خواب آلود بیرون کردن از گل مشکل است
Qəzəl 1030خانه تن را به جان آباد کردن مشکل استبر سر ریگ روان بنیاد کردن مشکل است
Qəzəl 1031وقت خط پهلو تهی از یار کردن مشکل استدر بهاران پشت بر گلزار کردن مشکل است
Qəzəl 1032داستان شوق را تحریر کردن مشکل استبحر را از موج در زنجیر کردن مشکل است
Qəzəl 1033هرزه گو را خامش از تقریر کردن مشکل استشعله را از ژاژخایی سیر کردن مشکل است
Qəzəl 1042توبه از می در بهار نوجوانی مشکل استتشنه بر گشتن ز آب زندگانی مشکل است
Qəzəl 1050در فشار دل، سر دست نگارین ظالم استدر هلاک بیگناهان تیغ خونین ظالم است
Qəzəl 1056مجلس امشب از فروغ لاله رویان روشن استبی خبر هر سو که می غلطد نگاهم گلشن است
Qəzəl 1064جان نثار یار کردن خاک را زر کردن استقطره ناچیز را دریای گوهر کردن است
Qəzəl 1070خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است
Qəzəl 1074چشم من از گریه مستانه من روشن استخانه من چون صدف از دانه من روشن است
Qəzəl 1075دل چو کشتی، جان روشن عالم آب من استبادبان و لنگرش بیداری و خواب من است
Qəzəl 1087هر که چون بلبل درین گلشن اسیر رنگ و بوستاز بهار زندگانی بهره او گفتگوست
Qəzəl 1088نازک اندامی که عالم تشنه آغوش اوستسایه بالای او از سرکشی همدوش اوست
Qəzəl 1094خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست
Qəzəl 1102ناز تا اسباب دل بردن مهیا ساخته استچشم پر کار تو کار عالمی را ساخته است
Qəzəl 1108یار راه شِکوهاَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است
Qəzəl 1112دور باش از خط رخ دلدار هم می داشته است؟باغ جنت گرد خود دیوار هم می داشته است؟
Qəzəl 1114هر که از تن پروری در کار کاهل گشته استدفتر ایجاد را چون فرد باطل گشته است
Qəzəl 1115چشم ما پوشیده از خواب پریشان گشته استاز هجوم سنبل این سرچشمه پنهان گشته است
Qəzəl 1118بی تزلزل نیست هرکس چون علم استاده استعشرت روی زمین از مردم افتاده است
Qəzəl 1155سرکشی از قامت آن دلربا زیبنده استمد احسان هر قدر باشد رسا زیبنده است
Qəzəl 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است
Qəzəl 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است
Qəzəl 1193شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
Qəzəl 1198راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است
Qəzəl 1201خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است
Qəzəl 1202هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است
Qəzəl 1206بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست
Qəzəl 1209دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست