Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Olmuş hadisədir*Sərgərdan yaşından illər boyu sən,
Mikayıl MüşfiqYaxın qələm dostu haqqında vəfatından sonra söz demək dost üçün çox ağır olur. Özü də əsərlərilə yaşayan, həmişə sənin gözlərinin qarşısında durub sənə baxan, gülümsəyən bir şair haqqında.Mikayıl Müşfiqin yaxın dostlarından biri də mən idim. Sağlığında bu dostluğun 12 il, indi isə 40 ildən artıq bir tarixi vardır. Tanış olduğumuz zaman Müşfiqin 18 yaşı olardı. Bizim gənclik illərimiz çox qaynar bir dövrdə keçdi. Qızıl qələmlər ittifaqı sıralarına Müşfiq Sabir kitabxanası yanındakı ədəbi dərnəkdən gəldi. Bu gəlişə hamımız sevindik. Demək olar ki, o vaxt kitabxanaların və məktəblərin hamısında ədəbiyyat dərnəkləri fəaliyyət göstərirdi. Bu dərnəklərdə istedadlı gənclər az deyildi. Biz şəhərimizdəki kitabxanaları, məktəbləri gəzib böyük maraqla divar qəzetlərindəki ədəbi parçaları nəzərdən keçirərdik. Həmin yazılar haqqında “Gənc işçi”də məqalələr yazardıq. Bu ədəbi parçaların müzakirəsini keçirərdik. İstedadlıları qızıl qələmlər ittifaqına cəlb edərdik.
7 noyabrOktyabr inqilabının ildönümü günü 7 noyabrdı. İran torpağında olan sovet adamları bu günü böyük iftixar hissiylə, faşizm üzərində qəti qələbəyə inamla qarşılayırdı. Mən mehmanxanadaydım. Birdən Təbrizin baş küçəsindən uğultular, gurultular qopdu. Balkona çıxdım. Atları addım-addım, ağır-ağır gedən bir fayton nəzərimə çarpdı. Faytonun dalınca yüzlərlə adam “urra” deyə bağırırdı. Faytondan əhalinin üzərinə vərəqlər göyərçinsayağı uçurdu.Bu nə işdir, nə olmuşdur? Mənə elə gəldi ki, təbrizlilər 7 noyabr gününü qarşılayır. Faytonun içindəki adam mənə çox tanış gəldi. Bəli, bu “Şahin” qəzetinin sahibi Ağazadə idi.
Gəldi-gedərDörd pərdəli komediya*İştirak edənlər
Süleymanam, dəyişmərəmKönül necə sevinməsin, bahar gəlib, bahar gəlib,Gəzib diyar-diyar gəlib.
Əlin yandı, dilin yandı“Məni candan usandırdı,*Cəfadan yar usanmazmı?*
SöhbətBağışla, dostum – hecabaşı sərgili vəznim,Şerimin köməkçisi, əziz sevgili vəznim,
Üç-dörd kəlməOğul, bu dünyada şan-şöhrət, ad-sanHünərlər göstərən qəhrəmanındır.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Yaroslav Smelyakova məktubYaroslav, danışan Bakıdır, Bakı,Ürəyi alışan Bakıdır, Bakı.
İtirsəm ağlaram mənÖzümdən tez ilhamım qocalsa, ağlaram mən,Könlüm xoş arzulardan boşalsa, ağlaram mən
Sadə bir şairəm mənMəndən soruşursunuz: – De görək bu yaşındaSəbəb nədir yorulmur qələmin iş başında?!
Günəşinlə gəlTəzə il, yanıma əliboş gəlmə,Könlümə xoş gələn xəbərlərlə gəl.
Abşeron bağlarıAbşeronu bəyənməyən adamlarMəgər bilmir bu torpaqda nələr var?
Abşeron lövhələrindənBahar kimi gözəl olur Abşeronda payız da,Hünərin var onu bundan, bunu ondan gəl ayır.
Anam torpaqÜrəyimdə gəzdirirəm doğma anam torpağı,Babalardan yadigardır hər gülşəni, hər bağı.
SonamızŞeirlərimin ilk oxucusu makinaçı bacım Sonaya*Bizi bizdən də gözəl sən tanıyırsan, Sonamız,
Sənin nəfəsinSənin sevgilin olmaq deyil asan, sevgilim,Ömrümün dörd fəslinin baharısan, sevgilim.
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.
Vüsalda görməliyəmMəhəbbətin aradım zövqünü, səfasını mən,Gözəllərin sınadım əhdinə vəfasını mən.
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.
Atamın mahnısıUşaqlıq xatirələri*Gün batsa da nə eybi var, əziz balam, körüyü bas,
Göy gölBəlkə də bu sirri bilmirsən özün,Sən bütün göllərin başısan, Göy göl.
Bəs nə deyim?Sevgilim, mən sənə canan deməyim, bəs nə deyim?Canıma canına qurban deməyim, bəs nə deyim?
GəlməYazırsan “ayrıldım mən rəqibindən,Gəlirəm” – yox, gəlmə, amandır, gəlmə,
Vəsiyyətvari bir şeyTəkcə balam, yaxın gəl, yaxşı qulaq as mənə,Qoy söyləyim atamdan nə qaldı miras mənə.
Kəs, bilməzSevginin qədrini bu əsrdə hər kəs bilməz,Doğru aşiq özünə dərdi, qəmi bəs bilməz.
Süleyman neyləsin?!Olmasın hicrində bu könlüm, pərişan, neyləsinEtməsin öz canını canana qurban, neyləsin.
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Rəqs edirQoy bütün aləm gəlib görsün, nigarım rəqs edir.Rəqs edir dünya gözümdə, iftixarım rəqs edir.