Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Modalar atelyesi. Qorxmazovun kabineti. Otağın iki qapısı var. Ustalar, işçilər, müştərilər gəlib Qorxmazovu soruşurlar. Otağın koridora pəncərəsi də vardır. Qapıçı Dəmirov Qorxmazovu soruşanları bayıra çıxarır. Qorxmazovun başı üstündə bu şüar yazılmışdır:*“Əyninə paltar zakaz vermə çasni masterə,*
Üçüncü pərdəQorxmazovun kabineti. Dəmirov başının altına kiçik bir yastıq qoyub uzanmışdır. Dəmirov əsnəyir, gərnəşir.*Dəmirov** (*yuxulu*)
TəbrizimBaxdıqca hüsnünə doymayır gözüm,Təbrizim, Təbrizim, gözəl Təbrizim!
Ağ şanıBu körpəcə meynəni, oğlum, öz əllərimləSənin əziz adına basdırıram torpağa.
Görürəm“Mən cahan mülkündə mütləq doğru halət görmədim,*Hər nə gördüm əyri gördüm, özgə babət görmədim”.*
İkinci pərdəPark şüarlarla bəzənmişdir. Bəzi ağaclardan paltar eskizləri və modelləri asılmışdır. Pərdə açılarkən rəqs edən gənclər səhnədən keçirlər. Qorxmazov alnının tərini silə-silə gəlir. Dilavər, Bayramalı və Dəmirov əl çala-çala onu təqib edirlər.*Qorxmazov**
XəstəlikLovğalara*Ey qələm dostum, inan, pis xəstəlikdir lovğalıq,
Mənim fəlsəfəmDüyünlü sözlərdən heç gəlməz xoşum,Aydın həqiqətdir mənim fəlsəfəm.
QırqovulMeşədə gəzişirdim bir az ov edim deyə,Bütün hər şey üzümə gülürdü çiçək kimi.
Qulaq asQulaq as bir atana oğlum, AzadSənə hörmətli qonaqdır Fərhad.
DeyirlərAşiq olanın bağrı dönər qanə, deyirlər,Atəşdə yanan aşiqə pərvanə deyirlər.
Məhəbbət olmasaydıBu həyat kitabımın artdıqca varaqlarıÖmrümün ağacından yarpaqlar bir-bir düşür.
Mikayıl RəfiliYorğunluq nədir bilməyən bu adam bizim ədəbiyyatımız üçün az iş görməmişdir. Mikayılın ədəbi fəaliyyəti təqdirəlayiq bir fədakarlıqdır. Bəli, Mikayıl Rəfili böyük alim idi. O, alim kimi yüzlərlə gəncin gələcəkdə elmi rütbə qazanması üçün çox xeyirxah zəhmət çəkmişdir. Mikayıl yüksək mədəniyyətə, biliyə malik bir şəxsiyyətdi. O, çox qaynar bir həyat sürdü. Mikayıl həmişə hərəkətdəydi, mənə elə gəlir ki, dünya ədəbiyyatı xəzinəsinin elə bir nadir incisi tapılmazdı ki, Mikayıl onu bilməmiş olaydı. Özünün çox zəngin bir kitabxanası vardı ki, vaxtilə çoxumuz oradakı kitablardan az istifadə etməmişik. O, dostluqda möhkəm və səmimi idi. Şairliyinə gəldikdə, onun bir sıra dəyərli, səmimi, obrazlı dillə yazılmış şeirləri vardır ki, onlar indi də öz mahiyyətini, təravətini itirməmişdir.Dünya klassiklərindən etdiyi müvəffəqiyyətli tərcümələr, teatr tamaşalarına yazdığı məqalələr də olduqca diqqətə şayandır. Çoxumuz onunla uzun illər dostluq etmiş və bir süfrədə duz-çörək kəsmişik.
Xəzər nəyə bənzəyir?Məndən soruşursunuz: – De görək səhər-səhərNəyə bənzəyir Xəzər?
GetƏbədidir bu gözəl, ülvi məhəbbət məndə,Məncə, səndədir, əzizim, bu təbiət məndə.
Nə deyimSevgilim, mən sənə canan deməyim, bəs nə deyim?Hüsnünü dərdimə dərman deməyim, bəs nə deyim?
Bahar rəqsiLənkərandayıq, Lənkərandayıq,Həyəcandayıq, həyəcandayıq.
Qonşularımdan biriGirdi fırıldaq ilə yağlıca bir artelə,Arif olub vermədi vaxtını bir an yelə.
Deyirsən ki...Deyirsən ki, “mənimçin dosttək düzəlt bu işi,Xəcalətli qalmaram, axı, kişiyəm, kişi”.
Burax!Söyləmə: “Gəl səni qəfəsə salım,Yanıb külə dönsün vətənin nəşi!”
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
NigaranamAraz sahilində gəzirəm yenə,Ürəyi söz dolu bir insanam mən.
QəlbimHər kəsin bir qəlbi varsa, mənim iki qəlbim var,Hər ikisi bir vüsalın həsrətilə çırpınar.
YaraşmazNadanla əməl dostluğu insana yaraşmaz,Şəksiz necə ki, qarğa gülüstana yaraşmaz.
Təbiətin ətriGünəşdən tez oyanıb gəzirəm öz bağımda,Nələr, nələr bitməyir bu ana torpağımda!
Vəfalı mənəmBilən bilir ki, məhəbbətdə haqq sədalı mənəmGözəl zəmanəmizin gərdişindən halı mənəm.
GəlSevgilim, məclisə gəl, çünki məhəbbət dəmidir.Görkəmin incə, gözəl nazlı gəlin görkəmidir.
Yaralı yollarMən çoxdan tanışam sizinlə, çoxdan,Mənə doğmasınız oralı yollar!
YaylıqQoy deyim bu yaylığı niyə əzizləmişəm,Niyə onu biganə gözlərdən gizləmişəm.
Üçüncü pərdəKərimin həyəti. Ağaclıq, güllük, çiçəklik.*Durna ilə Lalə söhbət edə-edə gəlirlər.*