Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ürəyimdən çəkilib Təbrizə yol,Dağları, daşları qandır bu yolun.
Uzaq deyilBir zamanlar əzbəriydi dillərin,Gözəlliyi, adı-sanı Təbrizin.
Üçüncü məktubHaqqım deyə ellər qalxıb ayağa,Səsin gəlmir, ey Şəhriyar, hardasan?
Şair Səhəndə cavabYaradan əlini sıx Süleymanın,*O, el dərdi bilən yüksək insanın.*
Səbuhini düşünərkənÖz masamın arxasında narahatam yenə mən,Şair kimi Səbuhini düşünürəm səhərdən.
Yeni kəndin işıqlarıTəbiətin qucağında, doğma Xəzər qırağında,Qəhrəmanlar ocağında, kefimizin şən çağında
Mikayıl MüşfiqYaxın qələm dostu haqqında vəfatından sonra söz demək dost üçün çox ağır olur. Özü də əsərlərilə yaşayan, həmişə sənin gözlərinin qarşısında durub sənə baxan, gülümsəyən bir şair haqqında.Mikayıl Müşfiqin yaxın dostlarından biri də mən idim. Sağlığında bu dostluğun 12 il, indi isə 40 ildən artıq bir tarixi vardır. Tanış olduğumuz zaman Müşfiqin 18 yaşı olardı. Bizim gənclik illərimiz çox qaynar bir dövrdə keçdi. Qızıl qələmlər ittifaqı sıralarına Müşfiq Sabir kitabxanası yanındakı ədəbi dərnəkdən gəldi. Bu gəlişə hamımız sevindik. Demək olar ki, o vaxt kitabxanaların və məktəblərin hamısında ədəbiyyat dərnəkləri fəaliyyət göstərirdi. Bu dərnəklərdə istedadlı gənclər az deyildi. Biz şəhərimizdəki kitabxanaları, məktəbləri gəzib böyük maraqla divar qəzetlərindəki ədəbi parçaları nəzərdən keçirərdik. Həmin yazılar haqqında “Gənc işçi”də məqalələr yazardıq. Bu ədəbi parçaların müzakirəsini keçirərdik. İstedadlıları qızıl qələmlər ittifaqına cəlb edərdik.
Hüseynqulu SarabskiSəhnəyə, sənətə məcnuncasınaMəftunumuz təkdi, gəldi və getdi.
Arazın o tayındaCənubi azərbaycanlı qardaşlarımızın taleyi məni həmişə düşündürmüşdür. İlk gənclik illərində yazdığım bir neçə kiçik şerim bu mövzudadır. 1934-cü ildə qələmə aldığım “Yaxşı yoldaş” poemasında da bu məsələdən bəhs açmışam.1940-cı ildə tamaşaya qoyulmuş “Qaçaq Nəbi” mənzum dramasında bu haqda daha ətraflı söhbət getmişdir.
Gəldi-gedərDörd pərdəli komediya*İştirak edənlər
Gecənin romantikasıBu yatmış küçələrdə bu gecə mənəm ayıq,Mənəm addımlarımla bu sükuta yaraşıq.
Azərbaycana gəlsinVətənimin seyrinə çağırıram elləri,Sərvət görmək istəyən Azərbaycana gəlsin!
MüəllimMüəllimlik müqəddəs bir sənətdir həyatda,Müəllimin hər sözü həqiqətdir həyatda.
SöhbətBağışla, dostum – hecabaşı sərgili vəznim,Şerimin köməkçisi, əziz sevgili vəznim,
Mənim yoldaşım gecəİlk sözüm qoy bu olsun, gözəldir mənim gecəm,Gecəmin ovcundadır hər meydanım, hər küçəm.
Üç-dörd kəlməOğul, bu dünyada şan-şöhrət, ad-sanHünərlər göstərən qəhrəmanındır.
Süleyman kimiyəmKim deyir mən bu vətən mülkünə mehman kimiyəm?Yox, bahar ömrümüzün can evinə can kimiyəm.
Təklərə meydan olmazEy qələm, yaz, yenə yaz, heç belə dövran olmaz,Havasından udan, ömründə peşiman olmaz.
PayızBir ağac altında, sahildə yalqızOturub, dalmışam düşüncələrə.
Yaroslav Smelyakova məktubYaroslav, danışan Bakıdır, Bakı,Ürəyi alışan Bakıdır, Bakı.
İtirsəm ağlaram mənÖzümdən tez ilhamım qocalsa, ağlaram mən,Könlüm xoş arzulardan boşalsa, ağlaram mən
Abşeron bağlarıAbşeronu bəyənməyən adamlarMəgər bilmir bu torpaqda nələr var?
Abşeron lövhələrindənBahar kimi gözəl olur Abşeronda payız da,Hünərin var onu bundan, bunu ondan gəl ayır.
Anam torpaqÜrəyimdə gəzdirirəm doğma anam torpağı,Babalardan yadigardır hər gülşəni, hər bağı.
Sənin nəfəsinSənin sevgilin olmaq deyil asan, sevgilim,Ömrümün dörd fəslinin baharısan, sevgilim.
Səni görməsəydimYəqin kimsəsiz, yetim görünərdim aləmə,Könlümü həmişəlik mən sənə verməsəydim.
Gəlib, getmişBilirsənmi, könül, ərzə nə mehmanlar gəlib, getmiş,Ədasıyla necə canlar alan canlar gəlib, getmiş.
Vüsalda görməliyəmMəhəbbətin aradım zövqünü, səfasını mən,Gözəllərin sınadım əhdinə vəfasını mən.
Süleymanlı yollaraÇoxdandır bələdəm mən o tufanlı yollara,O dil bilməz yollara, o hicranlı yollara.
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.