Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Məni məftun elədin, ah, bu nə səsdir, gözəlim?!Bu nə səsdir, nə həvəsdir, nə nəfəsdir, gözəlim?
Həyat yoldaşımaBu həyat yükünün öhdəsindən mənHeç gələ bilməzdim sən olmasaydın.
ÇağırSənə üz versə kədər, məclisə cananı çağır,Dodağı qönçəli, ol gözləri ceyranı çağır.
Qəribə tanışlıqBizi tanış etdilər, çox xoşuma gəldi qız,İncə gülüşləriylə gözümdə yüksəldi qız.
Dil niyə verdin?Deyirsən: “Sevmirəm, çəkil yolumdan...”Bəs keçən il mənə dil niyə verdin?!
Bizim günəşin ünvanıBütün yer kürəsində azadlıq istəyənlər,Köləlik dünyasında ağ günə həsrət bəşər
Görənlər bilirSanmayın anamız vətən qədriniDöşünü qabağa verənlər bilər.
Ölməyi bacar!Şair, gəl dostunun ömrün boyuncaKönlündən keçəni bilməyi bacar.
Vicdanımsan, Azərbaycanım!Şan-şöhrətli bir ölkəsən, Azərbaycanım,Əzəmətli bir ölkəsən, Azərbaycanım!
Bir kainatdır sevgilimŞad günümdə yaxşı ki, məndən də şaddır sevgilim,Şerimə illər boyu qoldur, qanaddır sevgilim.
Mabədi varRəssamın öz fırçası, öz rəngi var,Şairin öz xətti, öz ahəngi var.
Sən yoldan keçəndəTəbrizli gözələ*Ayrılığın hər günü,
Sinəmdə gəzdirirəmGörəydi kaş ki gözüm bir də şanlı Təbrizimi,Oğullu, qızlı qoçaq, adlı, sanlı Təbrizimi.
Fəlakət təbiliXəzan qoşun çəkib baharın üstə,Gülşəndən qanqalı yolmaq vaxtıdır.
Süleymana göstərin!Cənublu qardaşlarıma*Qırx il var ki, görməmişəm Təbrizi,
Qızım ƏzizəyəEvimizə gələndə məhəbbət gətir, qızım...Öz hüsnünə bənzəyən təravət gətir, qızım!
Səndən öyrəndimXəzərim! Gilavar narın əsəndə,Üzüyumşaqlığı səndən öyrəndim.
Əksini gördümQəlbimdə yenə saf, ləkəsiz güzgünü gördüm,Mən orda böyük eşqimin öz mülkünü gördüm.
ÖlsəYadigar qoymalıdır xalqa hər insan, ölsə,Etməsinlər deyə bir an onu nisyan, ölsə.
AxtararsınızBir gün yadınıza düşərsəm, məni,Bu doğma ellərdə axtararsınız.
Mənə qalıbdırUlu babalardan, mərd atalardanHaqq yolu izləmək qalıbdır mənə.
Xəzərim olsunDeyirəm Xəzərin sahillərindəMənim milyon-milyon səhərim olsun.
GülşənimEtsə cövlan min xəzan – qarşımda, solmaz gülşənim,Sevgi dəryasında tufan qopsa, batmaz yelkənim.
Heçstan əhliBəsdir, “mən, mən” söyləyib atıldığın meydana,Neçə qoltuq altına girdiyini saysana!
Bədbəxt adamaDərdə bax, yalnız özündən razısan, bədbəxt adam,Zənn edirsən, millətin avazısan, bədbəxt adam.
Yad adamDəniz kənarına çıxdım dünən, gülürdü bahar,Nəfəs alırdı dərindən gözəl Xəzər, bulvar.
Moda qurbanıAnadan millətli, vətənli oldun,Böyüdün, cildini dəyişdin tamam.
Təbrizli analarMən təbrizli analara bələdəm,Fəxrimdir bu əziz, qoçaq analar.
Köçən deyiləmQoy əcəl bilsin ki, vəslin bağından,Gül-çiçək dərməmiş keçən deyiləm.
Öz gülüstanımÖzgə torpağına göz dikməmişəm,Mənə kifayətdir öz gülüstanım.