Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Şair səni üzü gülən görməmişdir yaşından,Bəlkə Araz yaranmışdır gözlərinin yaşından!
AzərbaycandadırNeyləyim, dostlar, yenə qan qardaşım tufandadır,Yelkənim – hər dalğası, dağdan böyük ümmandadır.
XatirəZəfər dolu kitabında VətəninHər igidin şöhrəti var, adı var.
Bəli, cənubluyamAraz qırağında ayrılıq günü,Köynəyi qaradan biçilən mənəm.
Kölgə varQardaş! Bizim görüşümüz uzun sürmədi,Dövran bizə bu vüsalı rəva görmədi.
Şəhriyara dördüncü məktub“Hərdən belə səsin gəlsin,*Gözümüzün yaşın silsin”*
Yaxşı yoldaşYenə qucmuş məni ağ əlli bu Mil səhrası,Nə gözəldir havası!..
Dördüncü pərdəYeddinci şəkilTəbrizdə yoxsul Musanın evi. Nəbi yaralıdır. Yataqda uzanmışdır. Həcər və Güllü xala da buradadır. Musa Nəbinin yanında oturub kaman çalır. Nəbi musiqi ahəngi altında danışır.*
Beşinci pərdəDoqquzuncu şəkilGorus zindanı. Səhnənin bir tərəfi kamera, digər tərəfi zindan rəisinin otağıdır. Pərdə musiqi müşayiətilə açılır.*
Dost kimi, qardaş kimiMeşədə quşlar artıq oxumur kef-damaqlı,Günəş üstdə bulud var göz üstündə qaş kimi.
Yerini verə bilməzMən əlləri qabarlı bağbanam vətənimdə,Bağçamın güllərini yad əllər dərə bilməz.
Nə bir ölüm olsun, nə bir qan olsunXəzər sahilində gəldim dünyaya,Daşıdım yükünü ağır illərin.
Dədələr, babalar ocağındayamKönlümdə bir dərya nəcib arzular,Yenə dərdli Araz qırağındayam.
Xəzər və durnalarÜzürəm mən yelkənimlə yenə Xəzər sularında.Bahar ətri gəlir mənə pıçıldaşan ləpələrdən.
Xəzərimin imzasıXəzərimin, bilirəm, həm qışı, həm yazı var.Sinəsində səslənən günəş telli sazı var.
Sən başqasan, mən başqayamBiganəyə*Mən baharam, sən xəzan, sən başqasan, mən başqayam,
Nəvəmlə söhbətQız nəvəmdən heç olmaz,Azadəmdən heç olmaz.
“Novator”un nitqiÇoxdandır köhnələrlə oturmuram, durmuram,Mənə özümə bənzər dost gərək, qardaş gərək.
İnsan vəzifəni bəzəsin gərəkOturub dörd divar arasında sən –Yüz yerə zəng vurub əmrlər verdin.
Şeirdən qiymətli şərvət olmasın...Dostlar, deyirəm ki, hər təzə ildəHalal süfrəmizdə qeybət olmasın.
Gərəksiz deməsinlərNəvəm Günəşə*Çalış öz zəhmətinlə ömrünü ağgünlü gör,
Ayrılıq mahnısıSon görüşdə sahilində Arazın,Səssiz baxdıq bir-birinin üzünə.
Saxla yadındaQardaş! Gözümə sən yenə pəjmürdə göründün,Bəsdir bu qədər qolları zəncirli süründün.
Şair qardaşıma məktubQoy söyləyim ürəyimin sözünü,Bir kərə də görməmişəm üzünü,
Nakam məhəbbətAzəroğluya*Təbrizdə olmuşam anadan qəmli daxmada
Xəyalımda Mirzə Fətəli canlandıVətən müharibəsi illərində ordu sıralarında İran Azərbaycanında olduğum zaman gördüklərimi, eşitdiklərimi qələmə alsam böyük bir kitab olar. Əlbəttə, yaxın zamanda oxucularım belə bir kitabı görə biləcəklər.İran Azərbaycanında üç ədibin adı dillərdən düşmürdü. Biri Cəlil Məmmədquluzadə (Molla Nəsrəddin), biri Mirzə Fətəli Axundov, biri Mirzə Ələkbər Sabir idi.
Çimnaz xanım yuxudadırBir pərdəli komediya*İştirak edənlər
İkinci pərdəİkinci şəkilTəhmas bəyin həyəti. Strajnik gəlib otaqdan Təhmas bəyi səsləyir.*
Üçüncü pərdəDördüncü şəkilHəcərgilin evi. Ev kasıb qaydasında döşənmişdir.*
Dördüncü pərdəQorxmazovun həyəti. Yaydır. Divardan telefon asılmışdır, əncir ağacından boks topları sallanmışdır. Həyətin ortasında quyu var. Pərdə açılarkən Dünyanın radioqəbuledici cihazla plastinka çaldırdığı görünür. Tez-tez telefon zəng vurur. Dünya gah priyomnika, gah telefona sarı gedir.*Dünya** (*dəstəyi götürür*)