Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Düşünən beyni Moskvaysa ölkəmizin,Təzə qan dağıdan qəlbidir Bakı!”
İsmayıl Hidayətzadəİsmayıl Hidayətzadə dedikdə gözlərimiz önündə mənalı, qaynar həyat sürmüş böyük istedada malik sənətkarımız canlanır.Hidayətzadə kimsəyə bənzəmirdi. O özündən əvvəl gələn sənətkarlardan öyrənərək, özünəməxsus orijinal, axtarışlarla dolu sənət yollarında addımlayırdı. Bəstəboy, qarabuğdayı, od baxışlı bu adamın daxilində bir sənət ümmanı dalğalanırdı. O, nə evdə, nə teatrda rahatlıq bilməzdi. Həmişə axtarışda, həmişə səhnəmizin inkişafı üçün düşünməkdəydi.
Qaçaq NəbiBeş pərdəli, doqquz şəkilli tarixi dramatik poema*İştirak edənlər
Əlin yandı, dilin yandı“Məni candan usandırdı,*Cəfadan yar usanmazmı?*
Duz-çörəyi itirmə!İnsanın şərəfi, bəzəyi məncə,İnan, nə ipəkdir, nə tirmə, oğlum!
Borcluyam insanlaraDünyaya göz açandan sirdaşımdır ilk bahar,Zəfərlər kitabında öz adım, öz peşəm var.
Canlara candır QarabağŞöhrətin yer üzünə çoxdan əyandır, Qarabağ,Vurğunam hüsnünə mən xeyli zamandır, Qarabağ.
Həqiqətlə, məhəbbətləGəl təzə il, birgə gəzək anam Vətən torpağını.Hər ilin öz gözəlliyi, hər ilin öz neməti var.
Qardaş məzarıQardaşım Rəsula*Bahar hədiyyəmiz — xonça, səməni,
Sabahı düşünürəmSabahını düşünürəm millətimin, özümün,Dünənimdən bu günüm xoş, bu günümdən sabahım.
Səni görəndəDoktor Fatma xanıma*Gözəlliyə baş əyirik səni görəndə,
Cəfər, səni andımCəfər, bu səhər mən səni şair kimi andım,Gəl, gəl, dedim, ancaq mənə hay gəlmədi səndən.
Gülüstan Qubadırİlk bahar bülbülünün dərdinə dərman Qubadır,Ətri xoş hər çiçəyi, hər gülü xəndan Qubadır.
Xəzərin məhəbbətiDinlə, a dostum Xəzər, bələdəm bu sirrə mən,Yarandığın o gündən
Qurban olsunSevgilim, məclisə gəl, can sənə qurban olsun,Könül hicrində pərişan sənə qurban olsun.
Son məktubYenə canlandı əski xatirələr,Yenə gördüm önümdə sevgilimi.
İlk məhəbbətSevib, sevilənlər çox gözəl bilir,Olmayıb vəfası ilk məhəbbətin.
Üç nəfər qalmışıqBir yerdə bitirdik orta məktəbi,Öpüşüb ağladıq, ayrıldıq bir gün.
Biganə deyil!Qan qardaşıma*Uzaqdan-uzağa görürəm ki, mən
Həsrətimin yaşıHəsrətimin yaşı çoxdur yaşımdan,Hicran dərdli bir insanam, a dostlar!
İkinci təvəllüdUdardı məni də qaranlıq gecəCanımı atəşlə yoğurmasaydım.
Gəlin gəlsinGün batdı, külək yatdı,Tox bir quzu tək yatdı.
Yad gül dərə bilməzYad gül dərə bilməz çəmənimdən,Heç qüvvə ayırmaz məni bir an
Sən deyilmidin?Bir zamanlar öz yurdunda azad yaşayanEl bağından güllər dərən sən deyilmidin?
Yaşıllıq məcnunuMərhum dostum*Ağamirzənin xatirəsinə*
Təbrizli qızİllərdir dağda, daşda, gəzirəm həsrətinlə,Məni quca bilməyib ayrılığın qolları.
Təbriz gözəlinəAnır xəyalını könlüm, gözəl mələk, hər yaz,Qırıq qanadlı göyərçintək eləyib pərvaz.
Oralıyam mənİllərdir üzünə həsrət qaldığım,Doğma qardaşımdan aralıyam mən.
Təbriz zindanındaZindanda, ah sataşdı gözüm xəstə bir qıza,Dillən! – dedim, o bəxti qara, sönmüş ulduza.
Bir məktəbin qapısındaBir məktəb binasının keçərkən qabağındanQəribə bir lövhənin şahidi oldum yenə.