Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dörd ay vardı, ananın gözləri yol çəkirdi,Başqa bir dərdi yoxdu, oğul dərdiydi dərdi.
Sıfırı yeddinin yanından pozunA dostlar, deməyin dolmusan yaşa,Şairəm, yaşıma baxmayın mənim.
Torpaq və məhəbbətAğcalarım verib yenə baş-başa,Bağım-bağçam tamaşadır tamaşa.
Unudulmaz illərimiz!Haydı, Rüstəm, çıxalım gəl yarışa,*Çıxalım mövzu üçün axtarışa.*
Gözəllər gözəlinəEşqini qəlbinə bəxtim kimi yazmış öz əlim, –Sən gözəllər gözəlindən də gözəlsən, gözəlim!
Bilmədin sən qədrimiBilmədin sən qədrimi, ey nazlı canan, bilmədinÇəkdi min dərd, min cəfa hicrində bu can bilmədin.
Yaxşı bir insan getdiSıramızdan necə gör yaxşı bir insan getdi,Köçdü son mənzilinə, köçdü, Süleyman getdi.
Mən varlıyam, sən yoxsulBeləsi də var*İnsana ta qədimdən zinət olub ömürlük –
Anam Xırdaxanımın xatirəsinəAna! Köçdünsə də, öpüşlərininYeri xatirətək üzümdə qaldı.
Eşqin ürəyimin yarasındadırDinlə şairini, təbrizli gözəl,Yenə həsrətinlə alışır sinəm.
Qəbrimə yazsın nəqqaşEy gözəl Təbrizimin dilbəri, gəl vəslə yol aç,Sənin hicrində ürəkdən süzülür gözlərə yaş.
Yenə Araz qırağındaÖmür keçdi, hicran quşu can evimdən köçmədi,Arazından iki qardaş yan-yana su içmədi.
Şairin ölümüİran irticası tərəfindən zülmlə*öldürülmüş Əli Fitrətə*
Süleyman Sani AxundovUşaqlıq çağlarım sabiq Quba meydanının yuxarısındakı Spasskaya küçəsində keçmişdir.Quba meydanının yerində indi bağ salınmışdır, küçəmizin aşağı hissəsində Dövlət Dram teatrının binası yüksəlir. Küçəmiz isə halhazırda Qasım İsmayılov adınadır.
Şəbüstər və Xamnə səfəriBizə xəbər verdilər ki, Xamnədə Azəri ədəbiyyatının fəxri Mirzə Fətəli Axundovun nəslindən Axundov adlı bir müəllim yaşayır. Biz bu xəbərdən çox sevindik. Həmin müəllimi görmək arzusu bizi Xamnə səfərinə sövq etdi.Yunis Hacıyev, rəssam İsmayıl Axundov, Zülfəli İbrahimov və mən bir dəstə opera sənətkarımızla birlikdə yola çıxdıq. Şəbüstərə çatdıq. Bu kənd Azəri poeziyasının şöhrəti, Cənubi Azərbaycan Sabiri Möcüz Şəbüstərinin vətəni idi. Şəbüstər çox mənzərəli bir yerdir.
Nəvəm Günəşə məktubHəyatda parolun, əziz Günəşim.Vicdanın, namusun, qeyrətin olsun.
Kaş görəydi bu günləri...Ən müqəddəs məbədiydi vətən Vaqifin,Şair könlü bülbül kimi ötən Vaqifin.
Ömür kitabımdan bir yarpaqŞəhərdən əl-ayaq çəkilən zamanGəzməyə səsləyir küçələr məni.
Həkimlər casus tutubBəli, biz xaricdə idik. Müharibənin gərgin zamanı hər cür xeyrimizə olmayan hadisələrdən qorunmağı bacarmalı idik. Hər birimiz sayıqlığı nəzərdən qaçırmamalıydıq.Çünki düşmən çox hiyləgərdi. Hər yerdə onun adamları ola bilərdi.
Birinci pərdəBirinci şəkilQarabağ, Şuşa qalası, Təhmas bəyin həyəti. Bayırda səs-küy qalxır. Cümşüd bəy və strajniklər vergi verməyən kəndliləri döyə-döyə həyətə gətirirlər. Nəbi bir yanda odun yarır.*
Öpürəm bir də məhəbbətləFərhad Bədəlbəyliyə*Fərhad, oğlum, nə qəşəng bir peşə seçdin özünə,
Ürəyimin qulağı var, gözü varMən ürəyi atəş dolu şairəm,Hələ yaram sağalmayıb, gözü var.
Dönə-dönə xatırlayınŞəhidlərin xatirəsinə*Yollar... ulu babaları görən yollar,
Qar yağır noğul-noğulBudur səhərdən bəri,Qar yağıb örtür yeri.
Ah, o gözlər, o gözlərAh, o gözlər, o gözlərXəzər kimi ləpəli.