Süleyman Rüstəm
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əlağa Vahidin xatirəsinə*Baharda demirəm, payızda, qışda,
NizamiÖz Gəncəsinə baxdı məhəbbətlə Nizami,Baş əydi əziz xalqına hörmətlə Nizami.
ŞöhrətDünyamızda nə qansız, nə nadan şöhrət tapar,Nə tüfeyli, nə yaltaq, nə filan şöhrət tapar.
Bağışlar səniYol ayrıcında qalanlara*Özünə elə bir yol seçmisən ki,
Sənə bağlıyamDostum Zeynal Məmmədova ithaf*Qarabağa cənnət desəm, tamam haqlıyam,
Çiçəklər aləmindəÇiçək mağazasının keçərkən qarşısındanFikirlər dəryasına qərq oluram hər zaman.
XəzriBir anda çapıb öz atını əsdi küləklər,Bağlarda yenə dövrə vurub gəzdi küləklər.
Dəniz şəhərindəXəzri yenə gurlayır buludlu göylər kimi,Hədələyir yenidən bizim Neft daşlarını.
MeynələrƏkdim sizi dünən özüm, meynələr,Üstünüzdə oldu gözüm, meynələr!
GəncəElə ki, güldü sənin bəxtinə dövran, Gəncə,Hər yerin, hər bucağın oldu gülüstan, Gəncə.
MəktubBir zaman qəlbimə yazdım adınıOnda bildim acı dərdin dadını.
AparsınVəslin evinə qoy məni hicranım aparsın,İllər boyu hicrana dözən canım aparsın.
Barışa bilməzEy afət, sanma ki, yaralı könlüm,Dərdini aləmə danışa bilməz.
YaddaşVaxt gələndə,Mən öləndə,
Bu gecəGəlmədin məclisimə, sevgili canan, bu gecə,Can evimdən elə bildim ki, köçüb can, bu gecə.
YandımMən könlümə həmdəm səni sandım.Saymazyana keçdin göz önümdən,
Qoy sevməsinKüsdü yar məndən, nəhayət, sevməyir qoy sevməsin,Eyləməz könlüm şikayət, sevməyir qoy sevməsin.
AyrılıqHicran daşı vurdun kürəyimdən,Atdın məni, atdın məni, atdın.
Bakı təranələriBakı, səndə doğulub, səndə dolmuşam yaşa,Gözlərimlə görmüşəm sənin inqilabını.
Çörək kimi...Xoşbəxtəm ki, yazıb-pozan şairlərdən biriyəm,İş başında insanların köməyidir şerimiz.
SaxlarsanFikrət Qocaya*Gözəl şeirlərini öz adında saxlarsan,
Məhəmmədlu AbbasiyəQırx il bundan əvvəl səninlə bir günGörüşdük Təbrizdə bir qardaş kimi.
İllərdirİllərdir yazıram özümə görəGözəl insanların arasında mən.
Əlimdən ellər tutubBöyük sənətə bağlı şair Süleymanam mən,Ürək sözündə haqlı şair Süleymanam mən.
GöründüYenə ürəyimdə qaynayır qanım,İlk bahar qoltuğu sazlı göründü.
Nəğmələrim varKönlümdə şirin nəğmələrim var,Xoş keçdi bu yerlərdə həyatım,
Sən də gərək...Oğlum, yazıq bu dünyamız beş günlükdür, deyənə,Sən də gərək atan kimi el qədrini biləsən.
Vətən deyirəmBöyük anam vətənin qarşısında baş əyirəm,Uşaq kimi sevinib şənliyində al geyirəm.
Qələmdən gəlirOdlar ölkəmdəki bu yaraşıqlarKönlümün ən şirin, xoş nəğməsidir.
YadigarVətən hədiyyə edibdir bu iftixarı mənə,Odur, o, sevdirən ömrümdə ilk baharı mənə.