Aşıq Abbas Tufarqanlı · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gecə-gündüz fəğandayam,Mənəm eşqin natavanı.
Məzə dağıYenə gəlib bahar fəsli,Süsən, sünbül, Məzə dağı,
NeylərLeyli yarım qəmər hüsnü,Bu boyu, tələti neylər?
Yar gəldiDərdli könlün məlul çağı,Budu, yar gəldi, yar gəldi!
NeçədiŞikəstə könlümün məqsudu usta,Bu Təbrizin sonaları neçədi?
Bar gəliPayız olcaq bağlar tökər xəzəli,Bahar olcaq bağçalara bar gəli.
Bu sabahlarıBir səda eşitdim canan elindən,Oyandım yuxudan bu sabahları.
GəlsinBizdən salam olsun arif olana,Hər kəsin mənimlə varisə gəlsin.
OynarBaşına döndüyüm alagöz Pəri,Öz-özünə qeyri halman oynar.
ÖpKönül, Məcnun kimi yayın dağlara,Əyil, bu lalənin budağmdan öp!
Sənə qurbanQadasın aldığım, nədən məlulsan?Əgər lal isənsə, dil sənə qurban!
Yada sal məniBaşma döndüyüm, alagöz Pəri,Gahdan ağla, gahdan yada sal məni.
YetişərGözəl Pəri, mənlə yaman başlama,Mənim ərzim gedər, xana yetişər,
Ya mən deyiləmNə baxırsan gözü qanlı haramı?Sən deyən günahkar ya mən deyiləm.
Buradan səniBaşma döndüyüm, ay qəşəng Əsmər,İstəməm gedəsən buradan səni.
GəlinSən ki, bu qaydada belə gözəlsən,Yoxdu gözəllikdə sənə tay, gəlin!
İndiMən olmuşam dərdü-qəmin barkeşi,Qəmdən tikdirmişəm, nə qalam, indi,
GetdiGeçə-gündüz qan ağlaram,Göz yaşım ümmana getdi.
MəniBar ilahim,qismət eyləYara yoldaş elə məni.
Bəd övladı əzəl başdan tanıramBəd övladı əzəl başdan tanıram,Çör-çöp yığar, yad ocağın yandırar.
GülgəzQurban olum səni çəkən nəqqaşa,Yetirdin dəstimi damana, Gülgəz!
Gecə-gündüz qan ağlaramGecə-gündüz qan ağlaram,Mənimki ah-zarınandı.
Ana, Mövlam mənə buta veribdiAğalar ağası, ağalar xası,Ana, Mövlam mənə buta veribdi.