Vaqif Bayatlı Odər · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Bir söyüd budağı sancından yerinin altına,
Cavidin son monoloquƏbədi heçliklərdən yüksəl,yüksəl, zavallı bəşər,
Qayıtdı mələklərin qanadlarındaO gözəl oğul, o solğun nur,Bir də, bir də çətin doğulur.
Bir cüt bacı göyərçinə qardaş olmağa gedən atlıBir çay yuxarı, bir çay aşağı,bir göy yuxarı, bir göy aşağı,
Hamıdan dərdli, hamıdan dəliMin-min, milyon-milyon,ulduzlar yanır göydə,
Üzünü ovcuna alma, ay dəliÇəkir ürəklərimizbu dünyanın dəmini,
Ölmək istəyirəm, yaşamaq istəyirəmÖlməyə aparırlar,yaşamaq istəyirəm,
Ən son enən ən yaxşı enəcəkAçılan güllər də deyirHər enən yaxşı enəcək,
Bu dünyada sirr axtarmaBu dünyada sirr axtarma,bu dünyanın sirri yoxmuş.
Taleyimizin ağır qapısıAyaqyalın, başıaçıq bir uşaqHər gecə üşüyə-üşüyə döyür qapımı;
Min il sonrakı kimiMin il sonrakı kimiyenə də dərdlər açdı,
Həqiqətlərdən boğaza yığılanlarBu günnə qədər yalanlar söylədik bir-birimizə,
Son kitab, son səsGörən hansı kitab olubölümündən qabaq
Ağ yaylıq ağ gündü, oğulBu dünyadan arzularına çatmadan köçənlərin xatirəsinə*– Qarı nənə, qarı nənə,
Tənha ulduz altındaBu gecə, bu gecəbu qara oğlanın, qəmli oğlanın
Hərə öz çırağının quludurEyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,
Unutdular məni, unutdularKönül bağladığım adamlar,Sirr verib, sirr saxladığım adamlar,
Bircə damla göz yaşıSəndən bir istəyim,Bir diləyim yox, Tanrım,
Unudulacaq bütün sevdalarSevgi sevgiylə,dərt dərdlə unudulur.
Torpağım da qısqanacaqNeyləsəm,Hamısı boş şey
Qara qız – qar qızOn ildi bir qara qızəlində qar topu
Uzun güzgü qabağındaUzun güzgü qabağındaöz-özüylə oynayan ayüzlü-
AllahaVətənə – ancaq Ruhdan Bədənə,düşmən oxun haqlamağa
Peyğəmbərin meracıTanrım, O kimdi gedir hey,hay vermir dosta, tanışa
Vətən –Vətən – Tanrı sözü? Tanrı özü?Bütün kainat, bütün göyüzü, yerüzü?
Sevgiİlahi hamını həm qul, həm də sultan ola bilmək üçün yaradır. Yazıq o kəslərə, yaradılışın, Allahın əksinə gedib ancaq qul olmağın yolunu tuturlar.Bu dünyada şah, sultan ola bilməsən də, qəm çəkmə, Sevginin şahı, sultanı olmaq şansın həmişə var. Lap yetmişində, yüzündə də:
Dünyanın son göyüzündən sevginin son göyüzünəBir an da dayanmadan, durmadanözünü göyüzünün görünməz qayasından atan
Doğum bəndəylə, ölüm Allahla görüş anıBu dünyadan gedəndəAllahla aramıza
Tanrı tramvayındaBir qəm ayındaqucağında uşaq bir qəmli ata
Savalanım, Tanrı dağımBu şeri Bəylə ikimiz bir yerdə yazmalıydıq.Bəy mənə Savalan dağı haqqında xeyli danışmışdı, biz bu şeri Bəyin, həm də mənim istədiyimiz şəkildə, Tanrıya qovuşan və bizi də qovuşduracaq bir qanadlı dağ, bir İlahi sevgi şəklində yazacaqdıq. Və yazdıq da: Həm də şerdəki kimi təkcə Savalan yox, Bəy də Tanrıya qovuşdu. Ancaq, canım, gözüm, nə bu cəhd bitər, nə də Tanrıya qovuşma.