Vaqif Bayatlı Odər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gecə saat 25:00qısılıb göyüzünün bir küncünə
Yalqızlıq, yalquzaqlıq sevgi kimiƏn çox kim sevgi kimi?!Ən çox kim yalqız bu dünyada?!
Ancaq Allah sevər sən deyəntəkSəni sevən tale kimiSəni candan ata bilməz,
Öpürəm telindən, ey üç kəlmə sözYatar, yuxusunda bir gənc dənizçidurmadan elə hey kiməsə deyər:
Qonşu toyuna on hasar o yana oynayan uşaqQonşu toyunaon hasar o yana
İndən belə ağlama, uçDahilik ruhi hadisədir, ağıldan yox, ruhdan gəlir. İlahi hamını dahi yaradır. Milyonlar Allahın onları nə üçün yaratdığını duymur. Dahilər Allahın onları nə üçün yaratdığını duyanlar, İlahinin onlarçün ayırdığı İlahi yolu tapıb gedənlərdir.Heç olmasa yaxşı insan ol.
Analar doğmur şairləriAncaq, ancaqgöyüzünün dar ağacından
Təbrik! mən də ucaldımGöyün durulu, dağlar,Yolun dirili, dağlar.
Qanadlı adamdan yadigar göz yaşıÖmrü uzunu xəbəri olmadı qanadlarından,Böyrünə yapışan qanadlarını
Zalım, nə durmusan o ulduzun altında yenəYenə qulaq verib göylər deyənə,Durmusan bir ulduz altında yenə?!
Donurdu hadinin əlləriSoyuğu başladı yetim bir məmləkətin,Keçən ilin soyuğu qıçında
Adamlar silahla arardı onu, mələklər qaytardı qanadlarındaCavidə şeirlərdən*Bu şeirlər 1981-də Cavidi mələklərin qanadında Vətənə qaytardı. 82-də insanlar onun nəşini gətirdilər, ancaq əsil Cavid ruhdu, o da şeirlə geri dönmüşdü.*
Cavid əfəndi, kim var insan adındaCavid əfəndi, kim var insan adındahamısı günahkardı
Hər insanı doğulub ayaq açdığı torpaqda dəfn edəkOnun son dəfə baxdığıbir yarpaq göyüzünü
Söyüd ağacı – soy ağacıBir söyüd budağı sancından yerinin altına,
Cavidin son monoloquƏbədi heçliklərdən yüksəl,yüksəl, zavallı bəşər,
Qayıtdı mələklərin qanadlarındaO gözəl oğul, o solğun nur,Bir də, bir də çətin doğulur.
Əli kərimin kitabına baxan quşHələ ki, bizim dilimizdəBizdən də yaxşı danışır
Ədalətin sazının bir teliQışılmışdı iki yetim bir-birinə,Leyli saz qısılmışdı Ədalətə,
Qanadları da olmalıdı Tanrı bağışlayan əzabınBu dağı Tanrı qaldırıbsa,yolunu göydən saldırıbsa,
Üzünü ovcuna alma, ay dəliÇəkir ürəklərimizbu dünyanın dəmini,
Qalxdıq təzə torpaq, təzə adamtəkAlın yazısıtək bir gecədə,Daşlı, kəsəkli bir küçədə
Dənizin üstündə bir xəyalBir ucsuz-bucaqsız dənizgələr ayaqlarına,
Bu dünyada sirr axtarmaBu dünyada sirr axtarma,bu dünyanın sirri yoxmuş.
Mən də, mən də sənintək zalım adamam, TütəkMən də, mən də sənintəkzalım adamam, Tütək
Əlin üstdə çat vermiş «ana» kəlməsiYolda öz-özünə danışan adam,danışıb özünə söydürən adam,
Taleyimizin ağır qapısıAyaqyalın, başıaçıq bir uşaqHər gecə üşüyə-üşüyə döyür qapımı;
Hamının paxıllıq elədiyi adamHamının paxıllıq elədiyi adamhər gün bir az, bir az
Dünya bu şairin də üstündən yol elədiMən şeirin göyüzünə tuşlanan güllədənvurulub düşmək istəyirəm,
Həqiqətlərdən boğaza yığılanlarBu günnə qədər yalanlar söylədik bir-birimizə,