Xaqani Şirvani · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Dəvatımın üzü sadə, içi dərin dəryadır,Qara suyu nəhəngiylə əcəb ona oxşayır.
Qitə 162Pis adamlardan həmişə eylə, Xaqani, həzər!Etməsən, pislər səni dinsizliyə vadar edər!
Qitə 178Rəşidim ölən zaman ona belə söylədim:Ürəyində nə arzun varsa istə, müxtəsər.
Qitə 179Xaqani! Zəmanə pis zəmanədir,Pislərin yaxşılıq gəlməz əlindən.
Qitə 180Yolunda nə əzab çəkərsəm, xoşdur,Səndən ümidimi kəsməmişəm mən.
Qitə 184Ey Xaqani, nalə etmə belə ürək dərdindən,Kim görmüşdür nalə ilə şəfa tapsın dərdü qəm?
Qitə 189Vəhid üçün darıxırdım, hicran məni əzirdi,Görüşünə can atdımsa, baş tutmadı heç zaman.
Qitə 198Eşşəyini hər kim salsa çirkabına şəhvətin,Ömür atı cilovunu qırıb qaçar durmadan.
Qitə 262O qarayanızdır, mən ağ saçlıyam.Belə qaldırırıq fərqi aradan:
Qitə 323Bu dünyada mərdlik, sədaqət hanı?Gül bitirməz bu fələyin güldanı.
Qitə 335Böyük şair mənəm, məna süfrəsi də mənimkidir;Ünsüri də, Rudəki də artığımla dolanarlar.
Qitə 337Ey ədalət bağçası Bagdad, əhsən, mərhəba,Dövrənə dövr eyləyir səyyarələr, çərxi-fələk.
Qəzəl 21Qaçsan, fələk arxanca, bil, kaman çəkir,Dünya xarablaşır, hamı ondan aman çəkir.
Qəzəl 27Zəmanədə qalmamışdır vəfadan bir əlamət,Bu dünyada nə dost qalmış, nə dostlarda sədaqət.
Qəzəl 34Tellərini dağıtma, yarım, bizə ziyandır,Qəmgin-qəmgin oturma, dünya qopar, amandır!
Qəzəl 38Fitnə ayaq üstə ikən oturmaqda yox etibar,Məhəbbətin bayrağı da öz yerində tutmuş qərar.
Qəzəl 43Müşk səpir aləmə sübhün əli novbahar,Hər daşa zinət verir jalə ilə ruzigar.
Qəzəl 88Eşqin ilə, dilbərim, bax, əql sərgərdan qalıb,Görcəyin gül çöhrəni, can gözləri heyran qalıb.
Qəzəl 121Könlüm çıxıb gedibdir, bilməm nə cür bəla var,Mən ki, əziz tutardım, bəs bunda nə qəza var?
Qəzəl 149Eşqinin sədası cahana düşdü,Hər səni sevən kəs ziyana düşdü.
Qəzəl 157زین وجودت به جان خلاص دهندبازت از نو وجود خاص دهند
Qəzəl 167Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.
Qəzəl 192Fəsli-gül oldu, gülüm, cami-güləfşan gətir,Keçdi dünənki xumar, indi mənə can gətir!
Qəzəl 203Vəfa ətri bağışlarmı gülündən bir kəsə aləm?Cahan durduqca olmaz,olmamışdır bir könül xürrəm.
Qəzəl 204Ay nə lazım, sən kimi məhru kifayətdir mənə,Gül nə lazım, sən kimi xoşbu kifayətdir mənə.
Qəzəl 238İsminin zikrində dastan tapmışamMən bu adla abi-heyvan tapmışam
Qəzəl 251Vəsfin dildən-dilə düşdü, aşiq olduq camalına,Gül üzündən xəbər tutub, düşdü könül xəyalına.
Qəzəl 256Arzum canan vüsalıdır, bilmərəm kimdir əğyar,Mən xəzinə üstündəyəm, ilandan nə qorxum var?
Qəzəl 271Vəslin gözəl gülşənindən əsən mehi sezmişəm,Ətəyimi yığışdırıb, yar dalınca gəzmişəm.
Qəzəl 287Bu üzmüdür, ilahi, ya da bir Aydır tamam?Bu zülfmüdür, xudaya, ya da şikar üçün dam?