Zeynal Cabbarzadə
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Səhər-səhər dağa, daşa səs düşərYuxusundan oyananda kəndimiz.
Əziz vətənVətənimiz bir xəzansız bağçadır,İllər boyu nobaharı var onun.
BakıÜfüqdə hər səhər söküləndə dan,Şirin yuxusundan oyanan Bakı.
NəğməSahildən üfüqə dikilibnəzərim, nəzərim.
TapmacalarÇöldə, düzdə qaçaram,Hər qapını açaram.
Məni bağışlayın...Dolduqca insan yaşa,Keçdikcə illər, aylar,
“İçərişəhər”Mən İçərişəhərdəYetmişəm boya, başa.
VətənimBiri vətənə canım dedi,Biri gözüm dedi,
LənkəranTarlalar yam-yaşıl,Örpəyi məxmər.
Mən cavandım, sən də uşaqMən cavandım, sən də uşaqSevincimiz qucaq-qucaq,
ƏlindənSəni gördüm, bir də görə biləydim,Bircə anı bir il sürə biləydim,
GedərBaykalın suları lal,Axar gedər, axar gedər,
Mirzə CəliləGöz açdın həyata vətənin nalə səsindənBəxş etdi bizə oğlunu mərd Azərbaycan.
Elə bil ki...Elə bilki dünəndi...Ayaq yalın, baş açıq
GörürükHər nə var görürük:Suyu, odu,
SualMənə sual verdilər:– Əgər,
Başımız üstündəBaşımız üstündəBuludsuz açıq səma
GedirikƏsən külək gurlamasın,Coşan sular dayansın.
QızlarBiri qaşa bənd olur,Biri gözə bənd olur.
TənqidBir adət olmuşdur tənqidçilərdə:“Yeni söz deməyib şair əsərdə”
Yağış yağırDamlalar, damlalarsəs salır hər yana,
Həyat verəkSən təbiətə baxSarı, qırmızı, ağ,
QayalarMən bu qumların üstə keçirmişəm illəri,Ərköyün uşaq kimi yetmişəm boya-başa,
“Lirik mahnı”Süzə-süzə gəzdimBu elləri
Nə olar?Sən ey könlümün dostu, sirdaşı,Niyə küsürsən hər qədəm başı?
Olmaz!Kim deyir yoxsa vüsal, aşiqə dərman olmaz?Əsil aşıq sevər, amma yara qurban olmaz.
Çağır gəlsinXəbər apar nazlı yara,Şux cananı çağır gəlsin.
Mahnı“Ögey ana” filmindən*Hər yan əlvan, nə qəşəngdir,
Sülh mahnısıAna yurdun qucağındaBoy atırıq azad, şən.
Karvan gedir...Yəqin tanıyırsınızŞamaxını, uşaqlar,