Zeynal Xəlil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Əlim əlinə dəydi:Gözümdə güldü çəmən,
Ağac sallayaraq budaqlarınıAğac sallayaraq budaqlarını,İnsana “Al!” dedi, tökdü yükünü.
Sünbül dənə dolub əydi başınıSünbül dənə dolub əydi başını,Səhərin mehində baxdı torpağa:
Günəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamGünəşdən soruşdum: – Nədəndir, müdamYanırsan tükənməz bir hərarətlə?
Batıb kənd yolunda qəmə, kədərəBatıb kənd yolunda qəmə, kədərə,Bir ana qərq olub düşüncələrə.
Bu necə hikmətdirBu necə hikmətdir,De, ey həqiqət,
Başı qırxılmayıb dağlı başı təkRəsul Həmzətova*Başı qırxılmayıb dağlı başı tək,
Dostum! Hər insandan məna umma sənDostum! Hər insandan məna umma sən:O bir günəşdir ki, yanar ürəkdə!
Meşədə böyümüş nəhəng bir ağacMeşədə böyümüş nəhəng bir ağac,Palıdlar içində yaşadı müdam.
Dünən göydən od yağırdıDünən göydən od yağırdı,Bu günsə yağış yağır.
1. Dedim şeir yazım onaAnadan olmasının 50 illiyi münasibətilə*Dedim şeir yazım ona...
4. Qəbrin üstə düşdü ilk qar...Bu gün səhər narın-narınQəbrin üstə töküldü qar.
– Gözünü zilləyib o göylərə sən– Gözünü zilləyib o göylərə sən,De, orda nə məna, nə sirr gəzirsən?
Bir tabut üstündə dedi bir çiçəkBir tabut üstündə dedi bir çiçək:– Dünyada olmaya
Bir insan doğuldu... Öldü... yığıldıBir insan doğuldu... Öldü... yığıldı,Danışdı “natiqlər”... Yaşardı min göz.
Bu gecə şaqşaraq çalxandı dənizI**Bu gecə şaqşaraq çalxandı dəniz
Şərbət də içdim mən, zəhər də gördümŞərbət də içdim mən, zəhər də gördüm;Yenə də var olsun, söylədim, həyat!
2. Ölüm haqqında söhbətVəfatı münasibətilə*– Öldürdü lap bu dərd bizi,
– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban– Yaman yağış yağır! – Söylədi çoban –Çıxara bilmədim malı örüşə!..
– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?– Yenə fikirlisən? Yenə qüssə, qəm?Heç kimə qalmayıb, inan, bu aləm!
Qayna! Qayalardan tökül, ey bulaq!Qayna! Qayalardan tökül, ey bulaq!Atam da, babam da içib suyunu.