Zeynal Xəlil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ballada*Varnada günəş batır...
Ata və oğulAtam mənim papaqçıydı...Varı-yoxu bir qəlibdi,
Gecə, döyüşqabağıGecə, döyüşqabağı,səngərə çökdü sükut,
Dəniz yanmadıMənsəbdən, şöhrətdən sərxoş bir adam,Dəniz sahilinə gəldi bu axşam.
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
PalmaQaqrada bir palma var,Açmışdır o çətrini.
YarpaqÇiynimə bir əl toxundu...Yox, əl deyil, yaxşı bax,
TarM.Müşfiqin əziz xatirəsinə*Gecə keçmiş... Kənd yatır...
Min cür əyri yolu varMin cür əyri yolu varDünyada xəyanətin,
Dəniz olmaq istədim...Mən vurğunam dənizə!Baxdıqca hey sulara,
XX əsrim mənimAlnında çapıq yeri,Əllərin qabar-qabar.
Oğlum EtibaraDünya rəqs meydançası,Sübhədək əyləncələr
Nəvəm, Vildanım mənim!Yaltada gecə yarıEyvandan aya baxdım,
Çayın həsrətiQurumuş bir dağ çayı...yatağında çınqıl, qum,
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Ovcumda bir daş vardır...Ovcumda bir daş vardır...Zümrüd kimi, sevdiyim
Günəş batır...Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,
LeylaQanlı döyüş zamanıBurda bir qız görmüşdüm:
Güllü dərəGörən deyir bir cənnətdirQazanlıqda Güllü dərə,
YaylıqXəyalımdan getməyirUca dağlar qoynunda
Bir palıdamTufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Sevdiyim rəngDan sökülür... Gün çıxır...Pəncərəmi açır yaz,
Dünya, ey gözəl dünyaGündüzlər – al Günəşin,Gecələr – gümüş Ayın;
QaratoyuqSarı dimdiyində çöp,Pırıltıyla ağacdan
Talan olmasın deyəTalan olmasın deyəElin dövləti-varı –
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
Tonqal– Şair, başın ağarıb,Saçlarına düşüb qar,
PirşağıYayın avqust ayındaGündüzləri təndir tək,