Zeynal Xəlil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ballada*Varnada günəş batır...
Ata və oğulAtam mənim papaqçıydı...Varı-yoxu bir qəlibdi,
Gecə, döyüşqabağıGecə, döyüşqabağı,səngərə çökdü sükut,
Dəniz yanmadıMənsəbdən, şöhrətdən sərxoş bir adam,Dəniz sahilinə gəldi bu axşam.
Dəniz olmaq istədim...Mən vurğunam dənizə!Baxdıqca hey sulara,
Oğlum EtibaraDünya rəqs meydançası,Sübhədək əyləncələr
Nəvəm, Vildanım mənim!Yaltada gecə yarıEyvandan aya baxdım,
DamcılarI**Durmuşam sahildə... Dənizdə tufan,
Günəş batır...Günəş batır... yenə dəQan tökülür sulara,
YaylıqXəyalımdan getməyirUca dağlar qoynunda
YarpaqÇiynimə bir əl toxundu...Yox, əl deyil, yaxşı bax,
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bir adam dalınca deyindi yaman!– Bəs sən nə dedin?
Min cür əyri yolu varMin cür əyri yolu varDünyada xəyanətin,
Çayın həsrətiQurumuş bir dağ çayı...yatağında çınqıl, qum,
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
Qəhrəman ağacAğaclar oyanmamış,Əriməmiş dağda qar;
Tonqal– Şair, başın ağarıb,Saçlarına düşüb qar,
PalmaQaqrada bir palma var,Açmışdır o çətrini.
Əlvida, Qaqra!Əlvida, gözəl Qaqra!Həmişə yaşıl olan
Güllü dərəGörən deyir bir cənnətdirQazanlıqda Güllü dərə,
Bir palıdamTufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Demə, bir də demə mənəDemə, bir də demə mənə:– Alnın niyə qırış-qırış,
TarM.Müşfiqin əziz xatirəsinə*Gecə keçmiş... Kənd yatır...
Gəldi yar...Həyat yoldaşım Zəkiyyəyə*Pəncərəmdə əsdi meh,
Mənə lazımdır ancaq...Biri dedi: – Şair, səndostları unutmusan,
Sən nə gözəlsənYanağında:suların, ulduzların gümüşü,
Yorğunam, sevgilimYorğunam, sevgilim,yorğunam, yaman,
Doğrunun üstünə qışqırdı oğruDoğrunun üstünə qışqırdı oğru:– Bəs hanı həqiqət, böyük həqiqət?!
Qonşum çapdı divarıQonşum çapdı divarı,Batdı bu gün qan-tərə,