Zeynal Xəlil · Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Tufan yıxmaz, yel uçurmazBir palıdam! Dayanmışam
Gəldi yar...Həyat yoldaşım Zəkiyyəyə*Pəncərəmdə əsdi meh,
BənövşəBu gün səhər keçəndə bir meşənin içindənBir bənövşə dərdim mən.
Mən səni axtardımMən səni ulduzlarınİşığında axtardım,
Doğrunun üstünə qışqırdı oğruDoğrunun üstünə qışqırdı oğru:– Bəs hanı həqiqət, böyük həqiqət?!
Birisi pəhləvan deyib özünəBirisi pəhləvan deyib özünə,Yaxına qoymadı bir pəhləvanı.
Şair olmaq istədim mən...Şair olmaq istədim mən...Əynimdə boz, köhnə şinel,
Sevdiyim rəngDan sökülür... Gün çıxır...Pəncərəmi açır yaz,
Dünya, ey gözəl dünyaGündüzlər – al Günəşin,Gecələr – gümüş Ayın;
– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sən– Bulaq, gözəl bulaq, belə axıb sənSöylə, bu dağlardan hara gedirsən?
Bağbanla söhbət– Bağban qardaş, nə əkirsən? –Yerə qoydu pöhrəni,
– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Neçin pəncərəmi döydün, ey külək?– Odur bax, yar gəlir... Çiynində örpək!
QaratoyuqSarı dimdiyində çöp,Pırıltıyla ağacdan
Talan olmasın deyəTalan olmasın deyəElin dövləti-varı –
Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Tökül, ey dağ çayı, uç qayalarda!Sonra şırıldayıb ax çəmənlərdən.
İnsanlar, insanlarVar üçün, dövlət üçün,Ad üçün, şöhrət üçün
Nazim yadıma düşdüDağların dağa bənzər!Yanıq bağrın nə qaradır,
Bir cığır istəyirəm mən...Ən yüksək zirvəyə qalxmaq üçün mənBir cığır istədim ömrüm uzunu.
Koktebeldə bir dağ gördümKoktebeldə bir dağ gördüm –Kəpəz kimi haçadil!
Qabağımda kağız, qələm...Qabağımda kağız, qələm...Göy üzündə əzəmətlə
Demə, bir də demə mənəDemə, bir də demə mənə:– Alnın niyə qırış-qırış,
3. Şairin səsiGözəl yay günü... Günəş yavaş-yavaş dağların dalına çəkilir. Mən qayıqla gölü o tərəfə keçərək meşədə asta addımlarla gəzir, bəzən günəylərə çıxıb çiyələk yığıram, bəzən də qoca bir kötüyün üstündə oturub xəyala gedirəm.Elə bu vaxt mis sifətli, uzun ağ saçları çiyinlərinə tökülmüş bir adamın mənə tərəf gəldiyini gördüm.
Mənə lazımdır ancaq...Biri dedi: – Şair, səndostları unutmusan,
Sən nə gözəlsənYanağında:suların, ulduzların gümüşü,
Yorğunam, sevgilimYorğunam, sevgilim,yorğunam, yaman,
Ay işığındaMən səni gördümay işığında.
Məhəbbətİyul... isti bir axşam.Partlayır, yanır ürək...
ÜrəkDeyirlər: uçsa ürək, qopsa candan,ölər insan.
Min il məhkum olsaMin il məhkum olsa –Gülər səadət!
Səhər də, axşam da işlədi bağbanSəhər də, axşam da işlədi bağban,Verdi çiçəklərə diləklərini.